BACK ...

Επιτέλους ξανά με σύνδεση!!!
Επιτέλους? Χμ!!! Αυτό σηκώνει πολύ κουβέντα...
Τι θέλει να πει ο ποιητής!!! Ότι ναι έχω σύνδεση ξανά, αλλά και ένα νέο σπιτικό που πολύ το γουστάρω. Μ' αρέσει που έρχονται φίλοι κάθε βράδυ, για ουζάκι, μπυρίτσες, κουβεντούλα.
Ακόμα μπιρίμπα δεν έχουμε καταφέρει να παίξουμε, αλλά που θα πάει.
Μ' αρέσει την ώρα του δειλινού να κάθομαι στην βεράντα με μια παγωμένη ρακί και να χαζεύω τα φώτα της πόλης που σιγά σιγά ανάβουν.
Μ' αρέσει να βλέπω και τα δύο κολασμένα τεκνά στο απέναντι ρετιρέ.
Σιγά σιγά ανακαλύπτω την γειτονιά αλλά και τις κρυφές χάρες του σπιτιού!!!
Διακριτικά αν δεν το καταλάβατε, θέλω να πω ότι θα αραιώσω τις επισκέψεις μου εδώ μέσα, τουλάχιστον για λίγο καιρό, μέχρι να εγκλιματιστώ στα νέα δεδομένα.
Τουλάχιστον θα σας διαβάζω πλέον και όχι κλεφτά, αλλά τα πρωινά, αντί για εφημερίδα, μαζί με τον καφέ.
Αυτά τα πολύ λίγα, αφιερωμένο σε όλους εσάς η τραγουδάρα των stereo mc's και από αύριο τα καλύτερα.

υγ και για τις κοριτσάρες που με κάλεσαν σε παιχνιδάκια, να είστε σίγουρες ότι θα παίξω. Ξέρετε εσείς για ποιές χτυπούν οι καμπάνες!!!

ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Αχ, δύσκολο πράγμα και η μετακόμιση αλλά και η αλλαγή παρόχου τηλεφωνίας.
Τελικά, πέρα από πλάκες, ίντριγκες, διαφθορές και τα συναφή ο ΟΤΕ παραμένει σταθερή αξία. Μην φανταστείτε ότι ήρθε η σύνδεση. Απλά βρήκα εύκαιρο υπολογιστή και είπα να κάνω μια μικρή ενημέρωση.

Το σπίτι βάφτηκε και έγινε πιο όμορφο απ' ότι περίμενα. Χθες το βράδυ με κουτάκια μπύρες και με έναν καλό φίλο, εγκαινιάσαμε την βεράντα. Το μόνο που πήραμε είναι ένα ραδιόφωνο για να έχουμε και λίγη μουσική υπόκρουση.

Την Πέμπτη είναι η μεγάλη μέρα. Τέλος τα ψέματα!!!

Μεθαύριο θα κοιμηθούμε στο νέο σπιτικό. Κάτω απ' τον Αη Γιώργη. Αν κοιμηθούμε δηλαδή και δεν μας πιάσει η τρέλα για να τελειώσουμε το σπίτι, από διακόσμηση και από όλα τα συναφή.
Μια φίλη, που μόλις ήρθε από Αμερική πέταξε την ιδέα να μπει ένας κουμπαράς στο σπίτι, όπου όσοι έρχονται αντί για δώρο, να βάζουν τον οβολό τους. Φοριέται λέει πολύ. Λέμε να το κάνουμε. Μου φαίνεται γελοίο από την μία, αλλά πρακτικό από την άλλη. Εδώ που τα λέμε μ' αρέσει ο άλλος να αφιερώνει έστω και λίγο από τον χρόνο του για να ψάξει να βρει τι θα φέρει για δώρο. Από την άλλη όμως πόσα βάζα, καφετιέρες και τοστιέρες να αντέξω πια!!!

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν. Νεότερα μόλις ξαναχτυπήσω φλέβα υπολογιστή!!!

υγ Διαβάζω στα κλεφτά τα κατορθώματά σας από το feeder, αλλά που χρόνος για σχόλια!!!

ΟΜΗΡΟΥ ΑΦΡΟΔΥΣΣΕΙΑ ...

Αργά η γρήγορα όλοι οι κύκλοι κλείνουν, έτσι και ο δικός μου.
Ο κύκλος τούτου του blog, έφτασε στο τέλος του. Άλλωστε φοριέται πολύ, να κλείνουμε να κάνουμε ντόρο, και μετά από λίγες μέρες τσουπ ξανά.

- Βαγγέλη είσαι σπίτι? Γιατί σε παίρνω και βγαίνει ο Ευάγγελος.

Άντε να σοβαρευτούμε και λίγο.

Έχουμε και λέμε. Μετά από μια εξαιρετική βραδιά με την φιλενάδα και εν όψει μετακόμισης σε καινούρια λημέρια, για να μην πω και ότι πρέπει να αλλάξω και τηλέφωνο, με τα πιο αισιόδοξα μηνύματα να λένε σε δέκα εργάσιμες μέρες ε, τι μου μένει να κάνω;

1ον Να ασχοληθώ με το νέο σπιτικό. Άλλωστε έχω υποσχεθεί opening party και πρέπει να ξεμπερδεύω γρήγορα με τα διαδικαστικοδιακοσμητικά

2ον Δεν θα έχω σύνδεση.

3ον Δεν θα έχω σύνδεση.

4ον Λέω να σας απαλλάξω από το καθήκον, του να μου στέλνετε τις ιστορίες σας κάθε Παρασκευή και αυτό εν όψει καλοκαιριού.

5ον Δεν θα έχω σύνδεση.

6ον Μην παραμυθιάζεστε, από τον Σεπτέμβριο, οι ιστορίες επανέρχονται δριμύτερες και ανανεωμένες.

7ον Προβατούκο θα είσαι ο πρώτος καλεσμένος της νέας σεζόν. Ελπίζω να είσαι τόσο γουρλής όσο και το παληκαράκι που έκανε ποδαρικό. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσους δεχτήκατε την πρόσκληση και με τιμήσατε όλες αυτές τις Παρασκευές.

8ον Αργά η γρήγορα όλοι οι κύκλοι κλείνουν, έτσι και ο δικός μου.

9ον Δεν θα έχω σύνδεση.

10ον Να είστε σίγουροι ότι όποτε βρίσκω τρόπο θα σας επισκέπτομαι

Αυτά τα ολίγα. Μην πανικοβάλλεστε, σύντομα θα είμαι πίσω κοντά σας. Άλλωστε μου έχετε γίνει μια τόσο γλυκιά συνήθεια!!!

Ας αφήσουμε όμως τα λόγια, γιατί ο τελευταίος καλεσμένος της σεζόν μας περιμένει. Κυρίες και κύριοι ένα μεγάλο χειροκρότημα για τον gay super hero!!!

ΟΜΗΡΟΥ ΑΦΡΟΔΥΣΣΕΙΑ

«Άνδρα μοι έννεπε μούσα πολύτροπος»

(«Άντρας μου έγνεφε μουσάτος, πολύτριχος»)

‘Όταν οι νεαροί, αναψοκοκκινισμένοι Τρωαδίτες είδαν τους μπρατσωμένους, τριχωτούς και ηλιοκαμένους ημίθεους και ήρωες των Αχαιών να μπουκάρουν από το ξύλινο καγκουρό του βασιλιά της Τήλου Οδυσσέα, κόντεψαν να κλάσουν κουβαρίστρες με τη σκέψη της σφαγής και της λεηλασίας που τους περίμενε – η ιδέα του βιασμού όμως ξαφνικά έπαψε να τους είναι και τόσο δυσάρεστη. Βλέπετε εδώ και δέκα χρόνια το θεοκρατικό καθεστώς της Τροίας τους είχε κλεισμένους μέσα στα τείχη, είχε διακόψει τις dsl συνδέσεις με τα στρατεύματα των Αχαιών και είχε απαγορεύσει δια ροπάλου τις νυχτερινές τσάρκες στα κοντινά δασάκια. Στη θέα όμως αυτών των παλίκαρων όλες οι καταπιεσμένες ορμές των πολιορκημένων βγήκαν στην επιφάνεια και πλέον τίποτα δεν μπορούσε να τις σταματήσει. Νιώθοντας στην ατμόσφαιρα τον άσβεστο πόθο και τη βασανιστική προσμονή των τεκνών της Τροίας, ο αρχηγός των Αχαιών ανακοίνωσε ότι δεν μπήκαν στην Τροία για να κάνουν πόλεμο αλλά ελληνικό έρωτα. Όσο κι αν έκραζε ο ξενέρωτος μητροπολίτης της Τροίας Χαμουρόσιος ότι αυτά είναι βίτσια και ανωμαλίες που θα τους βγάλουν κατευθείαν στην κόλαση, τα άβγαλτα αλλά τρυφερά και άτριχα οπίσθια των Τρωαδιτών ξεσήκωσαν στο άψε-σβήσε όλες τις αθάνατες ελληνικές συνήθειες – από το σουβλάκι καλαμάκι μέχρι το πάρτι με ούζα και από το δροσιστικό φραπόγαλο μέχρι το πλακωτό!

Ακολούθησε ένα 15ήμερο όργιο κατά τη διάρκεια του οποίου γράφτηκαν οι πιο χρυσές σελίδες της ελληνοτρωαδικής φιλίας (μη βλέπετε που δεν υπήρχε τότε ο Νταλάρας να κάνει συναυλία στα κατεχόμενα - μπορεί ο Όμηρος σήμερα να είναι παντελώς άγνωστος, αλλά εκείνη την εποχή ήταν η πρώτη φίρμα στις πίστες). Όπως θα έλεγε όμως και ο Χαμουρόσιος το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο θεός – έτσι κάπως και ο ήρωας μας ο Οδυσσέας μετά από 15 μέρες άρχισε να βαριέται τα ατελείωτα τρενάκια, τα 69 ενωμένα εργοστάσια και τη στάση κουτάλι με τα πύρκαυλα τεκνά της Τροίας και αποφάσισε ότι ήταν καιρός να σαλπάρει σε αναζήτηση νέων σεξουαλικών εμπειριών. Στους ναύτες του ανακοίνωσε ότι επιτέλους μετά από δέκα χρόνια θα γύριζαν στην Τήλο. Στη σκέψη όμως ότι εκεί τον περίμενε η στρίτζα και αραχνομούνα σύζυγός του Πηνελόπη, αποφάσισε να παρατείνει όσο μπορούσε το ταξίδι της επιστροφής του και να επωφεληθεί οργανώνοντας μια τουρνέ σεξοτουρισμού σε όλη τη Μεσόγειο. Ήταν ένα σεξουαλικό έπος που έμελλε να γράψει ιστορία.

Με το που σάλπαραν από την Τροία, η πρώτη στάση των γενναίων Τηλιακών ήταν στη χώρα των Κικόνων που πήραν αυτό το όνομα από τη Μαντόνα Τσικόνε. Με αυτό τον τρόπο οι Κίκονες ήθελαν να τιμήσουν τη γνωστή θεά του Ολύμπου που αποφάσισε μετά από 25 χρόνια καριέρας να τους τιμήσει επιτέλους και να δώσει μία και μοναδική συναυλία στην πατρίδα τους. Δυστυχώς όταν έφτασε ο Οδυσσέας με τους άντρες του, οι Κίκονες δεν ήταν σεξουαλικά διαθέσιμοι καθώς είχαν στηθεί όλοι σε ατελείωτες ουρές έξω από τα εκδοτήρια για τη συναυλία της θεάς, βριζόντουσαν χυδαία και τραβούσε η μία τα εξτένσιον της αλληνής. Καθώς λοιπόν δεν υπήρχε κανένα ερωτικό ενδιαφέρον εκεί εκτός από τα απίθανα σεξουαλικά βρομόλογα στη γλώσσα των Κικόνων και τις τσιφτετελοειδείς φιγούρες των ευλύγιστων θαυμαστών της θεάς στα καταγώγια της Κικονίας, ο Οδυσσέας και οι άντρες του αποφάσισαν να σαλπάρουν και πάλι. Μια θύελλα τους έβγαλε από την πορεία τους και κατέληξαν στην ακτή της Αφρικής, κάτι που τους προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό καθώς ήταν γνωστό σε όλη τη Μεσόγειο πόσο προικισμένοι είναι οι κάτοικοι αυτής της ηπείρου. Ήταν όμως τέτοια η γκαντεμιά του Οδυσσέα (ένας από τους κωπηλάτες στο πλοίο του ήταν ο Μητσοτάκων, μακρινός πρόγονος του Μητσοτάκη) που οι Τηλιακοί έπεσαν πάνω στον πιο μουρόχαυλο λαό της Αφρικής, τους Λωτοφάγους! Για να καταλάβετε, οι Λωτοφάγοι όλη μέρα έπιναν μπάφο και την άκουγαν μασουλώντας ένα μαγικό μανιτάρι. Όσο και αν προσπάθησε ο Οδυσσέας να τους ποτίσει στα κρυφά με το μπλε χάπι της θεάς Αφροδίτης, τα τεράστια εργαλεία των Λωτοφάγων παρέμεναν ατάραχα και συνέχιζαν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.
Αν νομίζατε όμως ότι η γκαντεμιά συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του ταξιδιού και ότι ο Οδυσσέας επέστρεψε άπραγος στην αγκαλιά της Πηνελόπης, είσαστε γελασμένοι. Εκεί που ο ήρωας μας άρχισε να αναπολεί με νοσταλγία τα πάντα ετοιμοπόλεμα τεκνάκια της Τροίας, σκάει μύτη στο κατάστρωμα ο από μηχανής θεός των ανέμων Παίολος και του παραδίδει ένα ασκί με όλους τους ανέμους κλείνοντάς του τσαχπίνικα το μάτι. Πολυμήχανος όπως ήταν ο Οδυσσέας μπήκε αμέσως στο νόημα. Ανοίγοντας το ασκί προκαλεί μια πρωτοφανή θαλασσοταραχή που στέλνει επιτέλους τον Μητσοτάκωνα για μπουρμπουλήθρες στον πάτο της θάλασσας. Για να το γιορτάσει ο Οδυσσέας κλείνει εισιτήρια για το υπερωκεάνιο drag-show των τρανσέξουαλ Σειρήνων που μιμούνται με απαράμιλλη επιτυχία τις θεές του Ολύμπου ερμηνεύοντας όλα τα μεγάλα σουξέ τους και σκορπώντας τον ενθουσιασμό στο πλήρωμα. Στη συνέχεια γνωρίζουν τη μάγισσα του role-playing Κίρκη που τους ντύνει όλους με γουρουνοστολές και τους βάζει να την ικανοποιούν ενώ κυλιούνται στις λάσπες. Δεν λείπουν βέβαια και τα απρόοπτα όταν σε ένα όργιο με τους Κύκλωπες, το κοντάρι του Οδυσσέα αστοχεί και καταλήγει στο μάτι του Πολύφημου με αποτέλεσμα να προκαλέσει την οργή του ομοφοβικού θεού Ποσειδώνα. Στα ανοιχτά της Μυτιλήνης πέφτουν πάνω στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη που αντιδρώντας στο φαλλοκρατικό κατεστημένο της αρχαίας ελληνικής ναυτιλίας έχουν στείλει άκλαυτους πολλούς μουστακαλήδες καπεταναίους – αλλά την τελευταία στιγμή τους σώζει από τα νύχια τους η μάχιμη τζιβιτζιλού θεά Αθηνά.

Μετά από μια ιδιαίτερα ευχάριστη παραμονή στο νησί της dominatrix θεογκόμενας Καλυψώς που τον μυεί στα μυστικά του spanking, στους δονητές και την ποδολαγνεία, έχει έρθει δυστυχώς η ώρα που ο Οδυσσέας θα πρέπει να επιστρέψει στην οικογενειακή θαλπωρή της στρίγγλας Πηνελόπης. Φτάνοντας στην Τήλο μαθαίνει ότι όσο έλειπε η αχώνευτη έπλεκε όλη μέρα φριχτές σωβρακοφανέλες και άθλιες κουρελούδες στον αργαλειό της και ότι τον περίμενε τόσα χρόνια για να τον εκδικηθεί. «Τόσοι νταβραντισμένοι προικοθήρες μνηστήρες έχουν κατσικωθεί μέσα στο παλάτι κι εγώ ακόμα να μην μπορώ να ξεφορτωθώ την παγομούνα;» σκέφτεται ο Οδυσσέας αλλά εκείνη τη στιγμή περνάει από μπροστά του όλο νάζι ένα μανάρι με μελαχρινές μπούκλες, μπούτια τσιμέντο και μπράτσα μάρμαρο και ο ήρωας μας χάνει το φως του. Φανταστείτε την απογοήτευσή του όταν το μανάρι τον αναγνωρίζει και τον φωνάζει «πατέρα»! Είναι ο Τηλέμαχος που έχει μεγαλώσει πια όσο καιρό ο Οδυσσέας έλειπε στα ξένα και του διηγείται πόσο στενάζουν οι Τηλιακοί κάτω από το ζυγό της μέγαιρας Πηνελόπης. Βλέπετε η λεγάμενη έχει κλείσει όλες τις σάουνες και τα sex-shop και το κρατικό κανάλι της Τήλου παίζει όλη μέρα ψαλμούς και λιτανείες. «Ε αυτό πάει πολύ!» ξεσπάει ο Οδυσσέας καθώς μπουκάρει στο παλάτι. Με το που βλέπει μπροστά του τη μαντάμ Ντεκάβλ, δεν χάνει χρόνο και οργανώνει στο φτερό ένα απίστευτο όργιο με τους μνηστήρες που δοκιμάζουν ένας ένας με τη σειρά το περίφημο τόξο του. «Τώρα τι έχεις να πεις;» της φωνάζει εξαντλημένος από τον σεξουαλικό του άθλο. «Ξέρεις Οδυσσέα δεν είμαι τόσο απάρτου όσο με θέλει ο ‘Όμηρος. Υπήρξαν κι άλλοι εκτός από σένα. Ο Τηλέμαχος δεν είναι γιος σου» του απαντάει η Πηνελόπη κι ένα χαμόγελο χαιρεκακίας έχει διαγραφεί στο πρόσωπό της – αλλά δεν θα κρατήσει για πολύ. «Και δεν το λες τόση ώρα ευλογημένη;». Ο πολυμήχανος ήρωας δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του και ανακοινώνει στο πλήθος που ζητωκραυγάζει ότι η Τήλος πρόκειται να γίνει το πρώτο νησί της αρχαιότητας που θα επιτρέψει τον γκέι γάμο!

Όπως όλα τα καλά ελληνικά έργα, έτσι και το έπος της Αφροδύσσειας δεν μπορεί παρά να κλείσει με κουφέτα. Ο Οδυσσέας παντρεύτηκε τον Τηλέμαχο, οι μνηστήρες παντρεύτηκαν μεταξύ τους – μέχρι και η Πηνελόπη βρήκε μια ξινισμένη δούλα για να γηροκομήσουν η μία την άλλη πάνω από τον αργαλειό. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

THE END

REACH OUT... 2

Ήταν απλά μια μαγική βραδιά.

H Gloria Gaynor είναι απίστευτητη φωνή και πολύ γλυκός άνθρωπος. Δέχτηκε να φωτογραφηθεί αποκλειστικά για μένα, αφού κατάφερα να τρυπώσω μέσα, χιχιχι!!!
Αφιερωμένα τα 3 βιντεάκια από την χθεσινή βραδιά. Συγγνώμη, αν το τρίτο είναι λίγο έως πολύ κουνημένο, αλλά χόρευα ο άνθρωπος. Τι άλλο άλλωστε μπορούσα να κάνω!!!

REACH OUT...

Σήμερα, θα σας γυρίσω 30 χρόνια και βάλε πίσω!!!
Αρχές δεκαετίας 70, μαθητής και τα πρώτα μας πάρτυ. Σαββατιάτικα θυμάμαι τα κάναμε. Άλλος έφερνε τα αναψυκτικά, άλλος τα ποτά, άλλος τα ξηροκάρπια.
Ρεφενίζοντες και μη αμαρτάνοντες. Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν μπαρ, κάποιες ντίσκο και στην επαρχία ήταν δύσκολα τα πράγματα.
Στην μνήμη μου δύο πάρτυ έχουν μείνει χαραγμένα. Το πρώτο που πήγα κάπου το 74, και το αποχαιρετιστήριο που έκανα φεύγοντας από το νησί το 76.
Θα σας πω για το πρώτο γιατί το δεύτερο είναι πιο λυπητερό, και η διάθεσή μου είναι καλή.
Το πρώτο που λέτε έγινε στο Κιόσκι, όποιος είναι από Μυτιλήνη ή έχει πάει ξέρει για που μιλάω. Σε μια αλάνα, δίπλα στα τσαμάκια, με πικ απ φορητό με μπαταρίες.
Μια μεγάλη κουβέρτα έκανε χρέη τραπεζιού, ένας κορμός έκανε χρέη κονσόλας και καμιά 30αριά μαθητούδια έκαναν χρέη οπαδών του Διόνυσου, φτιαγμένα και ζαλισμένα από το γλυκό βερμούτ.
Η disco, στα πάνω της. Το πικ απ να τα δίνει όλα αγκομαχώντας και μεις μικροί άγριοι να χτυπιόμαστε στους ήχους της Gloria Gaynor. Και εγώ με την Μιλού να χτυπιόμαστε.
Αγαπημένη, λατρεμένη μυθική φωνή. Βασίλισσα της disco, πολλές την μιμήθηκαν.
Χθες το απόγευμα, χτυπάει το τηλέφωνο.
- Ο κύριος Παύλος Λ?
- Ναι, ποιός είναι?
- Συγχαρητήρια, κερδίσατε μια διπλή πρόσκληση για την συναυλία της Gloria Gaynor αύριο βράδυ.
- ... Πλάκα κάνετε!!!
- Δεν είχατε στείλει e-mail να συμμετέχετε στην κλήρωση?
- Η αλήθεια είναι ναι, αλλά δεν το πίστευα ποτέ.
- Ε, πιστέψτε το, κερδίσατε και η πρόσκλησή σας, σας περιμένει στο ταμείο. Να πάτε νωρίς γιατί δεν είναι αριθμημένες και ξέρετε για να βλέπετε...
- Κανένας δεν πρόκειται να σταθεί εμπόδιο, χαχαχα, πιστέψτε με!!!

Αργότερα το βράδυ...
Ξανά το τηλέφωνο.
- Έλα ρε, η Μίλυ είμαι.
- Που βρίσκεσαι βρε Μιλού, πως βρήκες το τηλέφωνό μου?
- Ευτυχώς που η μάνα σου δεν αλλάζει με την ίδια συχνότητα το τηλέφωνο.
- Έλα υπάρχει η σταθερά οπότε μην σκας.
- Μάντεψε, είμαι Αθήνα και έχουμε κανονίσει να βρεθούμε και με τα παιδιά στον Λυκαβηττό στο πάρτυ της Gaynor. Τι λες θα μας κάνεις την τιμή να έρθεις?
- Εσύ τι λες να το χάσω? Με τίποτα!!!

Σήμερα το βράδυ λοιπόν, θα ντυθώ, θα στολιστώ και θα γυρίσω 30 χρόνια πίσω.

υγ ευχαριστώ και από εδώ τον σπόνσορα μου, χιχιχι!!!!

ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΩ ... ΛΕΜΕ ... ΤΩΡΑ

update : Το είδε και το έτερο ήμισυ, άρεσε τρελά!!!
Έχω γούστο ο άτιμος τελικά!!! Το κλείσαμε και αύριο μπαίνει ο μπογιατζής για τρελά χρώματα!!!

Λυκαβηττέ τρέμε,

σου ερχόμαστε!!!!

Ευχαριστούμε για τις ευχές... Ετοιμάζεται wild opening party!!!


Αυτό ήταν ...

Φεύγω, μετακομίζω, αλλάζω. Πάω σε άλλες γειτονιές.
Καιρός ήταν. Σας το έχω ξαναπεί, μ' αρέσουν οι αλλαγές. Αλλαγή στο template, στο σπίτι, στην ζωή ολάκερη

Στοίβες οι εφημερίδες με τις αγγελίες. Κριτήρια επιλογής, μεγάλη βεράντα, από 40 τετραγωνικά και πάνω, άρα ρετιρέ, κοντά σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Βλέπετε το 50% του σπιτιού δεν οδηγεί, από άποψη αλλά και τεμπελιά. Αφού όπου θέλει να πάει έχει προσωπικό σοφέρ, γιατί να μπει στον κόπο.

Είδα πολλά, τα περισσότερα χάλια και χωρίς προοπτικές βελτίωσης. Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι. Βέβαια δεν είχα πέσει και του θανατά. Τέλος πάντων.Και εκεί που λέτε είχα αρχίσει να τα παίρνω και κυρίως με τους κάθε λογής ιδιοκτήτες που το αχούρι τους το θεωρούσαν παλάτι και νόμιζαν ότι θα το νοίκιαζα εγώ και άλλες τρεις τουλάχιστον οικογένειες μαζί, οπότε και το ενοίκιο ανάλογο.

Τι να κάνεις όμως, ευγενικό χαμόγελο, υπομονή και αισιοδοξία. Αυτή δεν λείπει τουλάχιστον από το σπιτικό μας.

Μια αγγελία μου είχε κάτσει στο μάτι, αλλά το τηλέφωνο πάντα σε τηλεφωνητή. Η επιμονή μου όμως και η υπομονή μου γαϊδουρινή. Και είχε αποτέλεσμα.

Αύριο πάω να το κλείσω. Ένα θα σας πω, η βεράντα περνάει τα 60 τετραγωνικά, το σπίτι εποχής του 50, και με πολύ καλή θέα!!!

Ήδη έχω ξεκινήσει να βάφω τοίχους, να διακοσμώ και να αγοράζω καινούργια έπιπλα. Ελπίζω να μου βγει γουρλίδικο, το σίγουρο είναι ότι άλλη μία αλλαγή στο ενεργητικό μου.

υγ1 Το άλλο 50% δεν το έχει δει ακόμα, χιχιχι, ε, ρε γλέντια
υγ2 Όπως καταλάβατε πάλι θα σημειώσω μικρές απουσίες, άσε που μπορεί να μείνω και από σύνδεση κατά την μετακόμιση!!!
υγ3 Σίγουρα θα αναρτηθούν φωτογραφίες για το πριν και το μετά...

FORTUNE COOKIE

Τα λόγια είναι περιττά για να πούνε τι νοιώθω, λέει ένα τραγουδάκι, έτσι και γω βρίσκω πολύ φτωχές τις λέξεις για να σας ευχαριστήσω για τις ευχές σας. Για αυτό πάμε παρακάτω...

Η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια κάποιες φορές, έτσι και τώρα. Σαν το σύμπαν να συνωμοτεί είτε εναντίον μας είτε υπέρ μας. Εμένα τουλάχιστον όσο εναντίον και να φαινόταν στην αρχή, πάντα έβγαινε υπέρ μου στο τέλος.

Είμαι τυχερός και κάνω μια δουλειά που μου δίνει την δυνατότητα να γνωρίζω πολύ κόσμο. Έτσι έγινε και πριν από δύο μέρες. Πήγα σε ένα χωριό κάπου προς την ορεινή Κορινθία και εκεί γνώρισα την Χ. Η Χ. είναι από την Μυτιλήνη. Το ήξερα αυτό. Μπαίνω μέσα, βλέπω μια όμορφη γυναίκα στα 50, μετά αποδείχτηκε ότι είναι 60άρα, την χαιρετώ και για να σπάσω τον πάγο της λέω : Είμαστε και πατριώτες!!! για να πάρω στο καπάκι την απάντηση, Nαι αλλά εγώ έκανα και φαντάρος στο νησί!!!

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας πω κι άλλα, μόνο το ότι γνώρισα ένα από τα πιο καταπληκτικά και συνηδητοποιημένα άτομα που έχω ποτέ γνωρίσει. Η Χ. λοιπόν στα 40 της αποφάσισε να αλλάξει φύλο. Μου διηγήθηκε όλη την ιστορία της. Με πολύ χιούμορ και πολύ αγάπη. Μας πήρε το πρωί, έξω στην δροσιά της κληματαριάς, αυτή να μιλάει και γω να ακούω. Ιστορίες πολλές, πολύ το γέλιο αλλά και το κλάμα. Κάποια στιγμή, αν μου δώσει την άδεια θα σας διηγηθώ κάποιες από αυτές.

Γιατί τώρα σας τα λέω αυτά; Μα αν διαβάσετε το κείμενο του αγαπημένου μου big dj, είμαι σίγουρος πως θα καταλάβετε. Δικός σας λοιπόν ο καλεσμένος μας!!!

FORTUNE COOKIE

Και τώρα ο αγαπημένος Παύλος μου ζήτησε να ξεδιπλώσω σε ένα κειμενάκι το συγγραφικό μου (α)ταλέντο. Τι κάνουμε τώρα? Γράφουμε κάτι που μας έρχεται τελευταία στιγμή? Η φροντίζουμε να το προσαρμόσουμε λίγο στο ύφος του μπλόγκ που μας φιλοξενεί? Δεν ξέρω. Ας ξεκινήσω να γράφω ακόμα μια φορά ''χωρίς'' θέμα και βλέπουμε.

Δεν έτρωγε συχνά κινέζικο φαγητό. Σπάνια για να μην πούμε μια φορά το εξάμηνο. Αν και του άρεσε η κουζίνα απλά δεν τύχαινε. Ίσως γιατί οι παρέες του δεν έτρωγαν σε κινέζικο, παρά μόνο σε ταβέρνες. Εκείνη την μέρα όμως έτυχε η κολλητή του η Άννα να έχει γενέθλια και να τα κάνει και σε γνωστό chinese resto.

Αν και η διάθεση του δεν ήταν η καλύτερη λόγω διαφόρων προσωπικών μπλεξιμάτων ετοιμάστηκε και βρήκε την Άννα και τους φίλους της στο εστιατόριο. Η βραδιά κύλησε ήρεμα και βαρετά μιας και η ομήγυρη ήταν περισσότερο φίλοι και φίλες της και όχι δικοί του. Με αυτά και με άλλα ήρθε η ώρα του αγαπημένου του ''παιχνιδιού''. Το κουλουράκι της Τύχης.

Ανοίγοντας το γελώντας, έτοιμος να το διακωμωδήσει όπως πάντα, πάγωσε διαβάζοντας το.

Ο χρόνος σταμάτησε και ένιωσε να χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια του.

''DON'T WAIT FOR SOMEONE TO LOVE SOMETHING THAT YOU YOURSELF DESPISE''

''MHN ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΕΧΘΑΝΕΣΑΙ''

Δεν φανταζόταν ποτέ ένα fortune cookie να μπορεί να ρίξει ένα τόσο δυνατό χαστούκι. Αλλά γιατί? Γιατί τώρα? Στα 35 του πλέον και αριθμώντας πολλούς ερωτικούς συντρόφους και μόνο δύσκολες σχέσεις οι οποίες με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσαν στο χωρισμό, θεωρούσε ότι το πρόβλημα το έχουν ως επί το πλείστον οι υπόλοιποι οι οποίοι δεν τον καταλάβαιναν και είχαν το μυαλό τους αλλού ή την ευκολότερη ''τσίχλα'' το κακό timing. Το δύσκολο όταν του συμβαίνανε κάποια πράματα - επειδή ήταν κατά βάση αισιόδοξος άνθρωπος- αποτελούσε το να δει καθαρά τι πραγματικά έχει γίνει μιας και όλοι μας έχουμε την τάση να προστατεύουμε τον εαυτό μας από τις κακοτοπιές. Έτσι κάποιες φορές ηθελημένα ''μπλοκάρουμε'' την κρίση και το οπτικό μας πεδίο οδηγώντας μας σε μια πιο ανώδυνη προσέγγιση του θέματος.

Αν και σκληρός με τον εαυτό του (σε συνειδητό επίπεδο πάντα) και με τους γύρω του σχεδόν τις περισσότερες φορές, είχε το ταλέντο να είναι αξιοπρόσεχτος όταν αποφάσιζε να κάνει αισθητή την παρουσία του και πολύ επικοινωνιακός με την έξυπνη και όχι προσβλητική ειρωνεία που είχαν οι διάλογοι του.

Εκείνη η μέρα λοιπόν έγινε η αφετηρία στο να σκεφτεί. Γυρνώντας σπίτι μετά από πολλή σκέψη πήρε τηλέφωνο έναν πρόσφατο πρώην του με τον οποίον περιέργως είχαν κρατήσει καλές σχέσεις. Θα μπορούσε να είχε τηλεφωνήσει στον τωρινό ''υποψήφιο'' που ακόμα μια φορά ήταν ένας γοητευτικός άντρας με πολλούς ανοιχτούς λογαριασμούς όπως πρώην σχέση που έριχνε κέρατο και τον είχε υποβάλλει στο να τα ανέχεται για να μην τον χάσει, προβληματικό family background και άλλα πολλά. Αλλά όχι. Ο Δημήτρης ήταν ο τελευταίος με τον οποίο θα μπορούσε να μιλήσει μιας και η καύλα και η προβληματισμένη φωνή του θα τον παράλυαν αμέσως.

Ζήτησε από τον πρώην του τον Αλέκο να του πει την απόλυτη αλήθεια γιατί χωρίσανε. Αν και είχαν υποσχεθεί να προσπαθήσουν να μείνουν φίλοι χωρίς ποτέ να συζητηθούν τα παλιά, αυτή τη φορά έπρεπε να μάθει...Αυτός είχε στο μυαλό του ότι ο Αλέκος τον χώρισε επειδή του ''πέρασε''. Έλα που η αλήθεια ήταν άλλη.

''Δεν άντεχα το ότι τη μια ήσουν τόσο θερμός και την άλλη τόσο απόμακρος και παγωμένος σαν να έχω ένα ξένο. Χώρια που όταν σου έκανα κουβέντα για το τι συμβαίνει με έδιωχνες ακόμα περισσότερο μακριά''.

Όπως ήταν φυσικό ενοχλήθηκε ακόμα περισσότερο γιατί κατάλαβε ότι ήταν ένας από αυτούς που λυπόταν. Δυστυχολάγνος. Αλλά δεν ήξερε πως να το αλλάξει αυτό. Εντελώς μέσα σε πανικό ένιωσε την όλη συνειδητοποίηση να τον κυριεύει. Έτσι άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και μπήκε στο αυτοκίνητο... Οδηγούσε μανιασμένα σαν να ήθελε να ξεφύγει από κάτι...από τον εαυτό του...από τον ίδιο το δρόμο.

Ξύπνησε στην εντατική μετά από κώμα 4 εβδομάδων...Ο γιατρός που τον είχε αναλάβει του εξήγησε ότι το καλύτερο θα ήταν να ξεκινήσει ψυχανάλυση μιας και είχαν καταλάβει ότι πρόκειται περί απόπειρας αυτοκτονίας.

4 χρόνια μετά άνοιγε η πόρτα ενός άλλου σπιτιού.

''Αχ μας έφερε το γκόμενο η κατέ'' ακουγόντουσαν οι ψίθυροι. ''Κουκλί είναι'' λέγαν...

Με αργά και σταθερά βήματα προχώρησε ένας νέος στο σαλόνι. Φανερά ντροπαλός...

''Κορίτσια ο Γιώργος, Γιώργο τα κορίτσια.''

Το απόγευμα κύλησε τέλεια. Φεύγοντας ο Γιώργος, μείνανε οι 4 τους. Εκεί που η συζήτηση είχε γίνει πολύ συναισθηματική λέει η μία.. ''Ποιός να φανταζόταν ότι εκείνο το κουλό που είχες κάνει πως θα μας φέρει κοντά και θα γνωριστούμε. Τελικά τα κατάφερες.. Μπράβο φιλενάδα.''

Και κοιτώντας στον καθρέφτη με ένα αστραφτερό και γεμάτο ευτυχία βλέμμα ο μέχρι πρότινος δυστυχισμένος ήρωας μας απαντά... Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να δω ότι η ευτυχία είναι ότι γουστάρει ο καθένας μας και φοβάται να παραδεχτεί...αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.. Σωστά κορίτσια?''

Αφιερωμένο σε όλες τις πεταλούδες της νύχτας ανεξαρτήτως φύλου.

ΥΓ Εγώ με την σειρά μου το αφιερώνω στην Χ. την νέα μου φίλη και θέλω να ελπίζω ότι είναι αμοιβαίο. Καλεσμένος την επόμενη Παρασκευή ο αγαπημένος gay super hero.