15.12.14

Being Over Every Mind

Και ναι, είμαστε στον αέρα. Και ναι το ραδιόφωνο της παρέας μας το Boem Radio, μιας παρέας bloggers, δημοσιογράφων, ηθοποιών, σκηνοθετών, μουσικών και άλλων συναφών στοιχείων έκανε τα πρώτα του βήματα.

Κάνοντας μια βόλτα θα δείτε ότι έχει καλή μουσική για τα δικά μας αισθητικά κριτήρια. Οι μουσικές μας λίστες έχουν τραγούδια από την δεκαετία του '50 έως και σήμερα. Από όλα τα είδη. Τραγούδια που αγαπάμε, που έχουμε σιγοτραγουδήσει, που κάτι μας φέρνουν στο μυαλό.


http://boemradio.com/


Θα δείτε ότι έχει κι αρθρογραφία, κείμενα πρωτότυπα από αγαπημένους φίλους. Σκέψεις, κριτικές αλλά και δικές μας προτάσεις για διασκέδαση. Υπάρχουν και βίντεο, που τραβάμε εμείς και φιλοδοξούμε στο μέλλον να φιλοξενήσουμε και δικά σας.

Βέβαια τώρα τι σας λέω ... κάντε μια βόλτα από το Boem Radio και ανακαλύψτε το. Από σήμερα θα ξεκινήσουμε και κάποιες δοκιμαστικές εκπομπές. Να δοκιμάσουμε τα μικρόφωνα βρε αδερφέ, μήπως έχουν σκουριάσει. Να δούμε πως ακουγόμαστε!!! Επίσημα το πρόγραμμα θα ξεκινήσει με τον νέο χρόνο, αλλά μέχρι τότε τα έκτακτά μας αρχής γενομένης από σήμερα το βράδυ στις 22:00. Ναι του Αγίου Ελευθερίου ανήμερα! Σας περιμένουμε, ελάτε!!!!!!!!!!!!!!

26.11.14

20 Χρόνια Μαζί ...

Όλες τις τελευταίες μέρες ψάχνω να βρω μια φωτογραφία. Μια φωτογραφία να είμαστε μαζί. Δύσκολο έως ακατόρθωτο. Συνήθως ένας από τους δυο μας δεν είναι καλός.

Θα ήθελα να είχαμε μία φωτογραφία μαζί. Να υπήρχε ένας φωτογράφος χωμένος σε κάποιο στενό στην Κολιάτσου 20 χρόνια πριν. Ένα φλας να άναβε από κάπου και η στιγμή να έμενε στην αιωνιότητα. Δύο φιγούρες να τρέχουν να συναντήσουν το πεπρωμένο τους.

Ένα πεπρωμένο που διαρκεί 20 χρόνια. Ένα πεπρωμένο που έχω την αίσθηση ότι είναι ακόμα στο ξεκίνημα του. Που αν ήταν παιδί θα μπουσούλαγε ακόμα.

20 χρόνια, περνάνε γρήγορα, κυρίως αν είναι όμορφα. Κι όσο κι αν γυρνάω πίσω να βρω σημεία σκοτεινά δεν βρίσκω. Βλέπω φως, γέλιο, χαρά. Ακόμα και τα δύσκολα τώρα τα βλέπω και χαμογελάω. Είχες αυτή την ικανότητα να στέκεσαι διακριτικά δίπλα μου, να μου αφήνεις χώρο, να μου ρίχνεις τους προβολείς κι εσύ να χαίρεσαι και να λάμπεις.

Ψάχνω μια φωτογραφία που να είμαστε μαζί, αλλά το μόνο που βρίσκω είναι χρώματα, μυρουδιές, βλέμματα, αδιόρατα αγγίγματα, αναμνήσεις μιας ζωής. Φελούκες, χουρμάδες, μπαχάρια, ναργιλέδες, βότσαλα, θάλασσα, βουνό, ηλιοβασιλέματα κι ανατολές, ήλιος, ζωή, αγάπη.

Μια ζωή που χωρίς λόγια, χωρίς σκέψεις την περπατάμε μαζί. Άλλωστε τα συμβόλαια δεν μας πάνε εμάς. Φτάνει μόνο μια ματιά και τα έχουμε πει όλα. Στο μυαλό μου στροβιλίζει του Μάνου, τ' αστέρι του βοριά μα εγώ σήμερα θα σου αφιερώσω αυτό ... το πρώτο μας ξύπνημα στο ίδιο κρεβάτι πριν από είκοσι χρόνια.



20 Χρόνια Μαζί ... Και Το Ταξίδι Τώρα Ξεκινά ...




31.10.14

Τα Λουλούδια Στην Κυρία ...

Τις προάλλες βρέθηκα με έναν φίλο στο Από Μηχανής Θέατρο, μετά από παρότρυνση έτερου Καππαδόκη για την παράσταση "Τα λουλούδια στην Κυρία" του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη και με τους : Γιάννη Διαμαντή, Πέτρο Σπυρόπουλο και  Γιωργή Τσουρή.

Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής

Δεν θα μιλήσω για την παράσταση ... λέμε τώρα ... θα πω ότι πέρασα υπέροχα ... λόγος καθημερινός και άμεσος ... ηθοποιία εξαιρετική ... μεγάλη ανακάλυψη ο Διαμαντής κι ο Σπυρόπουλος, βέβαια τις εντυπώσεις κλέβει ο Τσουρής. Πλέον δηλώνω fun και των τριών. Η σκηνοθεσία του Παλούμπη έξυπνη, σε βάζει στο σαλόνι των τριών αγοριών και γίνεσαι ένα με την παρέα ... αλλά τι σας λέω τώρα εγώ ... καλύτερα ακούστε μια απολαυστική συνέντευξη που έδωσαν ο Γιώργος Παλούμπης κι ο Γιάννης Διαμαντής στο Στέλιο Δημόπουλο. Τα γέλια που ακούγονται είναι τα δικά μου ...




ΥΓ Η φωτογράφιση έγινε μετά την παράσταση, ερασιτεχνικά από τον Mahler ...
ΥΓ1 Θα με φάνε για την φωτό που ανέβασα ...