2.11.18

Μια Ψιλικατζού στο θέατρο ...


Σήμερα αποφάσισα να γυρίσω στα παλιά. Να πιάσω το παλιό μου blog, να ξαναθυμηθώ τις ιστορίες που έγραφα, αλλά και να ξαναδιαβάσω παλιές αγαπημένες αναρτήσεις άλλων φίλων. Να ξαναβρώ το πρόβατο, την κουρούνα, τον νανάκο, την κωλόγρια, τον billzouk, την Τανίλα, τον Άρη τον Δαβαράκη, την ψιλικατζού και τόσους άλλους. Να γράψω ξανά σαν paolofuego ή σαν «Αυτός, αυτός και τα μυστήρια».
Μια άλλη εποχή, γράφαμε για την ψυχή μας, ήταν η ψυχοθεραπεία μας, ανώνυμα στην αρχή, επώνυμα αργότερα. Υπήρχε ένας ρομαντισμός, λέξη άγνωστη στην εποχή των social. Γράφαμε για τις χαρές μας, αλλά και για τις λύπες μας. Γράφαμε για μας. Ένα περίεργο διαδικτυακό ημερολόγιο. 
Και ξαφνικά σκάει η μπόμπα. Έγινε πρόταση στην ψιλικατζού να εκδώσει τα κείμενα της. Βγαίνει το πρώτο βιβλίο βασισμένο σε κείμενα ενός blogger. Μια χαρά και περηφάνια περίεργη στην μπλογκόσφαιρα. Λες κι εκδοθήκαμε όλοι μας.
Τα χρόνια περνάνε και στο φινάλε του 2018, η ψιλικατζού και στο θέατρο, με την Ελένη Ουζουνίδου στον ομώνυμο ρόλο. Καλύτερη ψιλικατζού από την Ελένη Ουζουνίδου δεν θα μπορούσε να βρει ο Δημήτρης Καρατζιάς. Δίπλα της η Άννα Ψαρρά ιδανική αδερφή, σύνδεσμος με τα γεγονότα.

3 comments:

  1. Όμορφες εποχές που συνεχίζουν με την δική τους δυναμική

    ReplyDelete
  2. Είδα ότι έκανες ποστ και ασυναίσθητα κοίταξα έξω από το παράθυρο, για να διαπιστώσω εάν ο φούρνος της κυρίας Σοφίας είναι στη θέση του ή γκρεμίστηκε. Όλα καλά.
    Τη διάβαζα τη ψιλικατζού, καθώς και την κωλόγρια, αλλά κυρίως αγαπούσα την Τανίλα!
    Φαίνεται να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση αυτή που αναφέρεις.
    Κατά τα λοιπά, εύχομαι να σε πιάνει πιο συχνά νοσταλγία για το βλογ σου. Να σε διαβάζουμε κι εμείς, που δεν πολυσυχνάζουμε στα σόσιαλ μύδια.
    Έστω μια φορά το μήνα. Ή κάθε δύο μήνες!
    Θινκ αμπάουτ ιτ!
    Κίσιζ Ρaolofuego!

    ReplyDelete
  3. Βρε λες να αρχίσουμε να γράφουμε περισσότερο στα μπλόγκια μας; Καλημέρααα

    ReplyDelete

Πόσα μυστήρια να λύσω πια?