7.11.08

ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ


Και τώρα, τι;

Κείμενο δεν έλαβα!!! Πρέπει να γράψω... Και να γράψω τι; Αχ, τι παθαίνω τελευταία στιγμή να μην έχω plan b στα σκαριά!!!

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά να θέλω να πάω και την βολτούλα μου, Παρασκευή βλέπετε, τα ρακοπουλειά με περιμένουν!!! Άλλωστε φεύγει και το έτερον ήμισυ για week end, οπότε μπορείτε να φανταστείτε. Μόνος στον πύργο!!!

Αναλαμπή! Και γιατί δεν ανεβάζω μια ιστορία από τα παλιά; Ναι αυτό θα κάνω. Μια ιστορία από τα παλιά, την ιστορία της μουτζαδερφής. Ολίγον τροποποιημένη, αλλά κατ΄ουσία η ίδια.
Η ιστορία μας διαδραματίζεται πέρυσι το καλοκαίρι.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΟΝΑΣ

Σήμερα θα σας μιλήσω για αυτό που έλαχε να μου συμβεί, με το που μπήκε ο μήνας.
Είπα και εγώ άντε να φύγει ο Ιούλης, να έρθει ο Αύγουστος, να έρθουν και τα γενέθλιά μου, άντε να τελειώνουμε με αυτά και αυτά.

Όταν όμως οι άνθρωποι κάνουν όνειρα, ο Θεός σκάει στα γέλια, ή κάπως έτσι. Το νόημα το βγάλατε.

Με το που ξύπνησα, ήπια ένα καφεδάκι σπίτι, βαριόμουνα να πάω για δουλειά, και λέω ο αφελής να πάω για δεύτερο καφέ στην Χαλκίδα. Εκεί στην παραλία, στο Lucy.

Ντύνομαι, στολίζομαι, γίνομαι αν ποτέ μπορεί αυτό να γίνει, πιο όμορφος απ' ότι είμαι, ίσως η σκανταλιά της κοπάνας, μου έκοψε καμιά δεκαριά χρόνια, καβάλησα και το αυτοκίνητο (απωθημένο που δεν έχω μηχανή) και τσουπ στην Χαλκίδα.

Η Χαλκίδα είναι η πόλη που τέλειωσα το σχολείο, έχω αρκετούς γνωστούς, αρκετούς συγγενείς και αρκετά χρόνια να πάω. Ήλπιζα ο αφελής ότι θα απολαύσω τον καφέ μου και μετά θα πάω να ρίξω και μια βουτιά προς Κατούνια μεριά.

Μόλις είχα κάτσει στο καφέ και είχα δώσει την παραγγελία, σ΄ ένα ευγενικό παιδάκι. Χάζευα την γέφυρα με τον κόσμο να κάνει περατζάδα, το γνωστό νυφοπάζαρο. Αλήθεια δεν δουλεύουν ποτέ? Πάντα είχα αυτή την απορία για τους Χαλκιδαίους.

Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Ο καφές δεν είχε φτάσει ακόμα, βλέπεις πίνω και δύσκολο καφέ. Φραπέ σκέτο με πολλά παγάκια. Εκεί λοιπόν που κάθομαι αποχαυνωμένος και χαζεύω, ακούω μια φωνή να φωνάζει το όνομά μου. Κοιτάω δεν βλέπω κάποιον γνωστό και ξανά μανά στο χάζι μου.

Η φωνή όμως δεν έλεγε να σταματήσει να καλεί. Μια φωνή που θύμιζε έντονα Μελίνα στα παιδιά του Πειραιά, αλλά παιγμένη σε κάποιο κακό drug show. Λες και ο Λάκης ο νταλικέρης έκανε την Θεά. Τεσπά. Μια φωνή που πλησίαζε απειλητικά προς το μέρος μου. Μια φωνή που ανήκε σε μία γυναίκα να την πεις, κοπέλα να την πεις, τραβεστί να την πεις..... Ότι και να την πεις μέσα θα πέσεις.

Φόραγε ένα κολάν τιγρέ με 38 βαθμούς, σανδάλια με κόκκινο νυχάκι, απ' αυτά που μας δείχνει το Λολιτάκι, πουκάμισο τύπου Saint Tropez επί εποχής Μπεμπέ δεμένο στην μέση, μαύρα γυαλιά με κόκκινο/λευκό σκελετό και ψάθινο καπέλο με μαντήλα.
Τώρα αν δεν είναι αυτό αμφίεση τρελής, πέντε λεπτά από το χειρουργείο, εμένα να με φωνάζετε Λαλάκη από δω και πέρα. Όχι, με τις τρελές δεν έχω τίποτα, και κάποιες είναι φίλες μου. Με αυτές όμως που ενώ έχω σκεφτεί να χαλαρώσω, έκανα κοπάνα από την δουλειά και ξαφνικά η όλη χαρά και αισθητική μου πάει περίπατο, ναι έχω πρόβλημα. Και το κυριότερο να φωνάζει και το όνομά μου!!!!

Είπα άντε βρε κανένας παλιός συμμαθητής θα είναι που αποφάσισε να το πάει απέναντι.
Έλα μου όμως, που όταν έβγαλε το γυαλί, αναγνώρισα την Παρασκευούλα, που όμως τώρα την φωνάζουν Φιόνα. Την Παρασκευούλα, που πηγαίναμε μαζί αγγλικά, και μετά στα φοιτητικά μας χρόνια την είχα δει δεκαετία του '80 στο Alexander. Το θυμάστε?

Άρχισε να με πυροβολεί με ερωτήσεις, τι κάνεις, πως το κάνεις, γιατί το κάνεις?
Που είσαι, που δουλεύεις, που πας, τι κρέμα βρε άτιμο βάζεις και δεν σου φαίνονται τα χρόνια? Έχεις παιδιά, έχεις παντρευτεί, μήπως βρε έχεις γκόμενο? Αλήθεια έχεις γνωρίσεις κανέναν διάσημο? Τι απίστευτη gay icon που είναι η Ε. (εμείς αδερφομάνες τις λέγαμε τότε).

Τι καταιγισμός ερωτήσεων. Για μιά στιγμή νόμισα ότι βρίσκομαι σε παράλληλο σύμπαν. Και τι απίστευτη αυτή η Φιόνα. Γυναίκα, δεν την έλεγες. Κοπέλα, απαπαπαπαπα. Άντρα με τίποτα. Τραβεστί είχες ελπίδες. Και όταν της μίλαγες εκεί πια έχανες την μπάλα. Είναι γυναίκα, που έχει γεννηθεί γυναίκα, ντύνεται σαν τραβεστί, αλλά κρυφό της απωθημένο είναι όχι να είναι άντρας, αλλά αδερφή και μάλιστα τρελή, που θέλει να γίνει γυναίκα. Άβυσσος η ψυχή.

Νέα κατηγορία η Φιόνα, από μόνη της : η μουτζαδερφή!!!

Μετά από αυτό, όπως καταλαβαίνετε γύρισα στην δουλειά, προφασίστηκα πρωινή αδιαθεσία και δούλεψα μέχρι αργά το βράδυ.



Για την επόμενη εβδομάδα λέω να καλέσω τον mahler, ελπίζω να μας τιμήσει με την παρουσία του. Καλού κακού πάντως θα υπάρχει plan b.

18 comments:

  1. Καλό!
    Μου έφτιαξες το κέφι Παύλο. Σα να την είδα μπροστά μου ολοζώντανη τη Φιόνα :)))))
    Καλό Σ/Κ

    ReplyDelete
  2. μπας και την καλέσεις στον πύργο;
    καλησπερούδια! ;)

    ReplyDelete
  3. Εσύ να τα βλέπεις που ξενυχτίσαμε για να σου στείλουμε το κείμενο στην ώρα του! Κι ας μ'έθαψες μέσα Ιούλη μες τη ντάλα!

    Όλες οι αδελφομάνες δεν θα ήθελαν κατά βάθος να είναι γκέι; Εγώ πάντα αυτή την εντύπωση είχα!

    ReplyDelete
  4. Αυτό θα πει γκαντεμιά πάνω που χαλάρωνες!!!
    Καλό ΣΚ!

    ReplyDelete
  5. Πολύ καλό. Είναι σαν ένα πολύ παλιό μου ποστ που σκεφτόμουν πως αν ένας άνθρωπος πάσχει από διχασμένη προσωπικότητα και το άλλο του μισό κλείνει προς γυναίκα τότε έχει πρόβλημα. Δεν μπορεί να πάει με άντρα, θα τον πουν πούστη. Δεν μπορεί να πάει με γυναίκα γιατί θα κερατώνει τον εαυτό του. Δράμα σου λέω η ψυχή του ανθρώπου. Μας οδηγεί όμως. Και την Φιόνα την οδήγησε. Χωρίς αναστολές και ταμπού. Κυνήγησε αυτό που θέλει. Άλλωστε το κόσμο θα τον δεις κάποιες φορές την μέρα. Τα θέλω σου όμως τα βλέπεις κάθε μέρα.

    Καλό ΣΚ να έχεις.

    ReplyDelete
  6. την ταινια ''η ιστορια της φιονα '' την εχεις δει ?
    πολυ γελιο βγαζει η περιγραφη σου .!!!!

    ReplyDelete
  7. άβυσσος δεν λες τίποτα!
    πόσες φορές μας εκπλήσσει ο ίδιος μας ο εαυτός με πτυχές του που δεν γνωρίζαμε ότι υπάρχει;

    υγ. καλή ρακοπουλειάδα!

    ReplyDelete
  8. Χάρηκα που σε διάβασα φάτσα, φιλιά στα μούτρα.

    ReplyDelete
  9. Εχμ το έστειλα πριν λίγο..
    Να με καταπιεί η γη τώρα ή μετά;
    Νόμιζα πως ήταν για σήμερα.

    ReplyDelete
  10. Μεγάλο άλλοθι τελικά αυτή η δουλειά!
    Και σου έλεγα, "Παύλο paln B έχεις?" Σου βγήκε σε καλό τελικά. Έχεις έτοιμο θέμα για την επόμενη Παρασκευή!
    Καλημέρα!!!

    ReplyDelete
  11. χαχαχαχαα, τρελή η ιστορία. Φίλε μου τιμή μου να γράψω για σένα. Θα σου στείλω και μαιλ για λεπτομέρειες ως πρός το ύφος και ήθος (μουχαχα) της ανάρτησης τι μπορώ να κάνω βρε αδερφέ. ΈΧω 2 πράγματα στο μυαλό μου (όσοι γελάσατε αύριο με τους κηδεμόνες σας). Οπότε θα μιλήσουμε.

    Και πάλι πολύ πολύ ευχαριστώ για το θέατρο και την πρόσκληση.

    ReplyDelete
  12. xaxa fovero..oti prepei gia kiriaki proi! :) kalimera!

    ReplyDelete
  13. Η Φιόνα μου θύμισε μια φίλη γνωστού! Έτσι όπως την περιγράφεις είναι σαν να την έχω μπροστά μου αυτή τη στιγμή.
    Υ.Γ. Φοβερό το κείμενό σου. Μου έφτιαξες τη διάθεση. Πολλά φιλιά!

    ReplyDelete
  14. Είδες; Τώρα θα έχεις κείμενα για δύο Παρασκευές!!! Η Φιόνα σου 'φερε τύχη :)

    ReplyDelete
  15. Φοβερή ιστορία, Παύλο μου!

    Κι εσύ ούτε μια κοπάνα δεν μπόρεσες να κάνεις με την ησυχία σου!

    Πάντως θα ήθελα να γνωρίσω μια Φιόνα, έτσι όπως την περιγράφεις!

    Φιλιά!

    ReplyDelete
  16. Μπερδεύτηκα΄, άσε που έχω και άγνωστες λέξεις ...
    καλημερούδια

    ReplyDelete
  17. ααα ρε Παύλο.. ακόμα και χωρίς plan b , με κράτησες εδώ να διαβάζω και να μου φτιάχνεις το κέφι... (και έχω και έναν πελάτη απέναντί μου, που περιμένει να του εξηγήσω τα φορολογικά του)...

    καλημέρες!!!

    ReplyDelete

Πόσα μυστήρια να λύσω πια?