30.7.07

ΑΥΤΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΣΩΣ


Άσχημα ξεκίνησε αυτή η εβδομάδα.
Με μια τεμπελιά απερίγραπτη.
Θέλω επειγόντως διακοπές σε κάποιο μαγικό νησί, σε μια παραμυθένια ακρογιαλιά, να χαθώ μέσα σε μια εξωτική αγκαλιά
Από αυτές που βλέπουμε και λέμε υπάρχουν ή είναι στα όνειρά μας?
Θέλω να ξαναβρεθώ εκεί μακρυά στο Ασουάν.
Στον παλιό καταρράκτη Σε αυτό το μυθικό ξενοδοχείο, παρέα με την Αγκάθα και τον Όρσον.
Παρέα με ένα αγαπημένο μου πρόσωπο.
Ίσως εκεί και να ξαναβρεθούμε.
Ίσως εκεί και να χαθούμε για πάντα, με μια παγωμένη λεμονάδα, που παρόμοια της δεν έχω πιει ποτέ.
Να χαθώ στα παζάρια της Ανατολής και να κολυμπήσω για άλλη μια φορά στον Νείλο.
Να πιω από το νερό του. Είναι αλήθεια ότι άμα πιεις μια φορά νερό από τον Νείλο, θέλεις να ξαναπιείς.
Να χορεύω και πάλι τους αργόσυρτους σκοπούς τους.
Να κάνω μια βόλτα με τις φελούκες ξανά.
Ίσως και να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Ίσως και να μείνω για πάντα εκεί.
Ίσως και να φταίει η σημερινή πανσέληνος.
Ίσως και να φταίει που θέλω να την ξαναδώ εκεί.
ΙΣΩΣ ...

2 comments:

  1. αυτό δεν είναι ίσως ούτε και μυστήριο, για την ακρίβεια είναι στόχος ζωής και το ξέρουμε κι οι δυό μας πολύ καλά, όπως και το ότι εκεί σίγουρα θα ξαναβρεθούμε...

    δεν χρειάζεται να υπογράψω φαντάζομαι...

    ReplyDelete

Πόσα μυστήρια να λύσω πια?