Ετοιμάζω βαλίτσα ...

Ετοιμάζω βαλίτσα ...

 Μοναχά για πάρτι μου ...

I am coming from Town and on the mountain-top Cinnamon by Pavlos Lamprou on Mixcloud

Καλό Καλοκαίρι ...

ΧΜ ... ΚΙ' ΑΛΛΟ

Το ξέρω, το ξέρω, μην βαράτε ... έχω χαθεί και σκοπεύω να παραμείνω λίγο ακόμα χαμένος.
Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις εικόνες, τις γεύσεις, τις αγκαλιές, που το έτερον ήμισυ περιέγραψε, θα βρίσκεται το φτωχό μου μυαλό.
Θα αγναντεύω το πέλαγος, το φεγγάρι και τον ήλιο. Θα σας κλείνω τσαχπίνικα το μάτι και όταν φορτώσω για τα καλά θα τα ξαναπούμε με νέα σχέδια για έναν χειμώνα που οι Κασσάνδρες τον θέλουν δύσκολο, αλλά εμείς δεν μασάμε. Με χαμόγελο θα τους τα χαλάσουμε τα σχέδια τελικά.

υγ και για τους φίλους καπνιστές, ο Πύργος επαναλειτουργεί. Πάρτε τα τσιγάρα σας, τα ποτά σας, τις μουσικές σας και κοπιάστε.

ΤΗΛΕΦΩΝΑ...

Σήμερα το πρόγραμμα είχε πρωινό, μα πολύ πρωινό εγερτήριο. Όχι γιατί το ήθελα, απλά σηκώθηκα για κατούρημα, έγινε κατάληψη στο κρεβάτι από το γνωστό κακομαθημένο, δώσαμε πάλη, έχασα, έσπασαν τα νεύρα μου, έφτιαξα καφέ και τώρα τι;

Είδα την ανατολή και ήταν και συννεφιασμένη γαμώτο μου, έφτιαξα καφεδάκι κι έβαλα το διεφθαρμένο μου μυαλό σε λειτουργία. Πως περνάμε σήμερα την μέρα; Τι κάνουμε;
1ον ραντεβού στην Χαλκίδα, που δεν μπορούσα αλλά και δεν ήθελα να αναβάλλω.
2ον μετά free.

Τι κάνουμε μετά; Να γυρίσω Αθήνα και να πάω γραφείο; Δεν θα το έλεγα. Άρα τι; Απλά τα πράγματα, στροφή για νότιο Εύβοια. Στο γνωστό και μη εξαιρετέο ψαροχώρι.

-Έλα ρε, τι κάνεις;
-Πως και πρωινός; Είσαι καλά;
-Μια χαρά, κερνάς ουζάκι;
-Είσαι χωριό;
-Βρε κερνάς εσύ κι έρχομαι εγώ.
-Ότι θέλεις!!!
-Λιμανάκι θέλω!!!
-Ντύσου κι έρχομαι!!!
Μισή ώρα αργότερα, τηλέφωνο δεύτερο!
-Είμαι Βάθεια, πάω Λιμανάκι με τον Στράτο, έχεις κάποιον να αφήσεις το μαγαζί;
-Σε δέκα λεπτά είμαι εκεί.

Η γνωστή τριάδα από τα παλιά, και μιλάμε πολύ παλιά, είκοσι χρόνια και βάλε, για να μην πω τριάντα βγάλε, Στράτος, Δανάη κι η αφεντομουτσουνάρα μου, καθισμένοι δίπλα στο τζάμι, να βλέπουμε την θάλασσα, γκρι, και τα καΐκια αραγμένα.
Ο Γιώργος με το που μας είδε, και μην ρωτήσετε ποιος είναι ο Γιώργος, ο Γιώργος είναι το Λιμανάκι... το αραξοβόλι μας, δεν ήθελε πολλά πολλά, δεν είχε πιει τον τρίτο καφέ του, αλλά αμέσως και χωρίς να πούμε κουβέντα άρχισαν να πέφτουν οι μεζέδες βροχή!

Το τσίπουρο κυλούσε πάνω στα παγάκια, και τα πιρούνια έπαιρναν φωτιά. Δεν θα σας πω τι είχε πάνω το τραπέζι. Όσοι έχει τύχει να πάτε, ξέρετε. Κι όσοι δεν έχετε πάει απλά χάνεται!!!

Τηλέφωνο τρίτο!!!
- Έλα, πήγα χωριό!
- Είχες δουλειά;
- Έτσι για βόλτα.
- Καλά έκανες.
- Και είμαι με τα παιδιά!
- Πολλά φιλιά να δώσεις!
- Θα δώσω, μάντεψε που είμαστε!!!
- Μην πεις κουβέντα @@@@
- Άντε βρε στην υγειά σου!!!
- @@@@@
Αχ, το ευχαριστήθηκα, να μάθεις να με πετάς εσύ και το κακομαθημένο από το κρεβάτι. Ας όψεται που δεν πιάσατε καλή τιμή. Αλλά ποιος αγοράζει μεταχειρισμένα πια.

Βαριά καρδιά, φιλιά, και που είσαι μην χάνεσαι, μην κάνεις κανένα χρόνο να έρθεις πάλι, μας λείπεις και τα λοιπά, πίσω στο αμάξι επιστροφή.

Ο καιρός βροχερός, η διάθεση ανοιξιάτικη. Δεν με πείραξε ούτε το μποτιλιάρισμα, ούτε η βροχή, ούτε η ατσαλοσύνη των Ελλήνων οδηγών, ούτε ο φίλος ο Χρηστάκος που λύσαγε από κάποιον σταθμό με την βροχή του. Λες και δεν την έβλεπα, περίμενα ο ραδιοφωνατζής να μου την δείξει.
Με γεμάτες μπαταρίες, πίσω στον πύργο. Σήμερα θα κοιμηθώ σαν πουλάκι, τίποτα δεν θα με ταράξει. Ίσως γιατί το κακομαθημένο μαζί με τον ποταπό συνεργό του, θα κοιμηθούν τιμωρία στο αυθαίρετο της βεράντας!!!

υγ 1 Στο deck, ο φίλος Χρήστος Θηβαίος με τους Συνήθεις του Υπόπτους!
υγ2 Συγγνώμη για τις φωτό είναι από κινητό
υγ3 Την Επόμενη φορά που θα πάω, ίσως πάρω και κάποιους από εσάς μαζί μου. Άλλωστε μιάμιση ώρα δρόμος είναι.

2 ΧΡΟΝΙΑ, 10 ΜΕΡΕΣ, Ε, ΚΑΙ?

09 - cecilia dale - santa claus is coming to town.mp3 -

2 χρόνια πέρασαν που βρίσκομαι ανάμεσά σας, και δεν το κατάλαβα καθόλου. Πολλά μοιράστηκα μαζί σας, αρκετούς από εσάς, σας θεωρώ φίλους μου πια.
10 μέρες στην Μυτιλήνη πέρασαν σαν νερό, γεμάτες συναισθηματική φόρτιση, μακριά από τα γεγονότα της Αθήνας, λες και βρισκόμουν σε άλλον πλανήτη.
Παντρέψαμε την μικρή με ένα διήμερο πάρτι στο Μουσικό Καφενείο, και με την συμβολή της Ματίνας και της Βαλ, έγινε τρικούβερτο το γλέντι.
Βόλτες πολλές, πολλά και τα ούζα, ακόμα περισσότερες οι φωτογραφίες. Λες και ήθελα να κρατήσω για πάντα αυτές τις στιγμές.
Ήρθαν και τα Χριστούγεννα, αλλά πείτε μου ποιός το έχει καταλάβει? Τουλάχιστον όχι εγώ. Ας παίξει λοιπόν στο deck, ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι, μπας και το πάρουμε πρέφα.
Κεφάλια μέσα λοιπόν, και θα έχουμε πολλά να πούμε. Υπόσχομαι να επιστρέψω με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες

ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ... ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ + 1 update

update : η Δενδρογαλή με κάλεσε στο γνωστό παιχνιδάκι 3+1
Έχουμε λοιπόν και λέμε :

1. Έχω αυθεντικό χαρακτικό του Picasso, πάνω από το κρεβάτι μου...

2. Έχω κάνει σεξάκι με τον Richard Gere ένα καλοκαίρι στην Πάτμο...
3. Έχω φάει με την Fanny Ardant, σε κάποια βίλα κάπου στην Βούλα...
4. Έχω παέι για δείπνο στου Μαξίμου...
Εδώ σας θέλω, χιχιχι

Δυστυχώς, όλα τα όμορφα τελειώνουν γρήγορα!!!
Έτσι άλλη μία μικρή απόδραση έλαβε τέλος. Βέβαια δεν παραπονιέμαι, πέρασα καλά, πολύ καλά θα έλεγα.

Γνώρισα επιτέλους από κοντά την Jo Jo και τον isos, αλλά και την κοράκλα τους. Σίγουρα δεν θα χαθούμε παίδες.

Γνώρισα και τον phoinix, ένα από τα πιο φωτεινά πρόσωπα που έχω δει. Και με αυτόν σίγουρα δεν θα χαθούμε. Άλλωστε με βλέπω σύντομα πάλι στα βόρεια!!!

Πήγα στην έκθεση βιβλίου στην ΔΕΘ. Βρε παιδιά, βρε αγαπητοί κύριοι εκδότες. Αν είναι να αγοράζω τα βιβλία σας στην ίδια τιμή, ποιος ο λόγος να σας επισκέπτομαι; Βέβαια αγόρασα μια καταπληκτική έκδοση του ΕΚΕΒΙ, για την ιστορία της πολιτικής αφίσας στην Ελλάδα.
Έπεσα και πάνω στην πιο cool διαδήλωση. Πορεία αλλά και με ένα φορτηγό με μουσικούς που σκόρπιζε τους ήχους και τον ρυθμό.
Έκανα βόλτες στην παλιά αγορά, αλλά και στην παραλία. Είδα, μύρισα, γεύτηκα. Τράβηξα πολλές φωτογραφίες για άλλη μια φορά, όπως αυτή εδώ.
Να το κουτσομπολέψουμε και λίγο, γνωστός blogger, πέρασε από το κρεβάτι μου. Έτσι για να ζηλεύουν μερικοί. Υπάρχουν και πιο hot φωτογραφίες, αλλά θα σταλούν μόνο μέσω e-mail.
Και για να γκρινιάξω, μάλλον όχι να γκρινιάξω, απλά να πω, αν ζούσε ο Χατζιδάκις, σίγουρα δεν θα επέτρεπε να ξεπουλιέται η μουσική του σε κυριακάτικες φυλλάδες, όσο σοβαροφανείς και να το παίζουν.

Τάσο ευχαριστώ για το cd, ήταν πολύτιμη παρέα στην επιστροφή.

ΣΕ ΠΑΩ ...

Γύρισα γμτ μου!!!

μόνο κάποιες φωτό από τον Βορρά!!!

υπάρχουν κι άλλες ... αλλά είναι πιο προσωπικές@@@

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

update : Σήμερα γίνεται Το Πάρτυ!!! Λέω να πάω για να σας μεταφέρω τα νέα. Προς το παρόν σας έχω άλλα νέα, η ...

ΑΝΤΙΟΠΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ...

στου Σάκη τα κιτάπια...

Τέρμα τα δίφραγκα!!!

Τα κεφάλια μέσα, μέχρι την επόμενη απόδραση. Ελπίζω σύντομα. Το σίγουρο είναι ότι θα ξαναπάω. Στα σίγουρα. Και πολύ σύντομα μάλιστα. Άλλωστε τι να προλάβεις μέσα σε τόσο λίγες μέρες? Να γνωρίσεις φίλους καινούργιους από εδώ μέσα? Να κόψεις βόλτες? Να δεις φίλους από παλιά?
Τι να προκάνει ένα κορμί? Όσο μεγάλο κι υπέροχο κι αν είναι.
Ας τα πάρουμε λοιπόν τα πράγματα απ' την αρχή.
Έφτασα Παρασκευή μεσημέρι. Γνώρισα τον τρελογιατρό. Απαπαπα, τρελός όνομα και πράγμα. Καλό παιδί όμως και τσαχπίνης. Μεγάλη και πονεμένη ιστορία.
Λοιπόν που λέτε ο MAD, γεννήθηκε πριν από .... σιγά μην σας πω. Τον φόβο μου να έχει. Άλλωστε έχουμε καιρό μπροστά μας για κάποια αποκαλυπτικά post. Γιατρέ για ότι με χρειαστείς, ξέρεις που θα με βρείς.
Γνώρισα και τον Αργύρη. Με σκλάβωσε και με το βλέμμα του, αλλά και με τον τρόπο που ζωγραφίζει. Ευχαριστώ για την παραχώρηση Αργύρη και σε περιμένω Αθήνα σύντομα. Χάρηκα που βρήκες δουλειά.
Συνέχεια είχε ο Στάθης. Καρντάσης, ΠΑΟΚτζής, σαλονικιός με τα όλα του. Κιμπάρης. Παρ΄όλο που έχω πει ότι δεν θα ξαναβάλω ξένο τραγούδι απ΄εδώ, κάνω μια μικρή παρασπονδία και του το αφιερώνω. Καρντάση, κανόνισε την άλλη φορά θα φέρεις και την Άννα μαζί, να πάμε για τσίπουρα. Σειρά μου.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να βρεθώ με την γλυκειά μου την Jo Jo, άσχημες οι ιώσεις αυτήν την περίοδο. Πόσο μάλλον κι όταν περιμένεις να γίνεις μανούλα. Ούτε και με την Τρελοφαντασμένη βρεθήκαμε. Το mail, το έλαβα όταν γύρισα πίσω. Είχα βλέπετε υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην ανοίξω υπολογιστή. Που θα πάει όμως, την επόμενη φορά.
Γνώρισα όμως και κάποιους άλλους, που δεν ανήκουν στον χώρο μας, αλλά πέρασα όμορφα μαζί τους. Την Αγγελική, την Θηρεσία, τον Γιώργο, την Ελένη. Αλλά για αυτούς έχουμε καιρό για αποκαλύψεις.
Όσο για το πως πέρασα, ε, σιγά μην σας πω γαργαλιστικές ιστορίες, που σίγουρα κάποιοι περιμένουν με ανυπομονησία να διαβάσουν. Πάντως το ταξίδι είχε απ' όλα και ήταν υπέροχο όπως κάθε φορά που πάω Σαλονίκη.

Super Tramp - The ...

ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΤΑΞΙΔΙ

Πάντα μου άρεσαν οι μικρές χειμερινές αποδράσεις.
Ετοιμάζω μία για αρχές Φλεβάρη. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και χωρίς απρόοπτα.
Πάω σε μία πόλη που την έχω συνδέσει με το στρατιωτικό μου, με τις όμορφες ατέλειωτες νύχτες της και τους γλεντζέδες ανθρώπους της.
Σε μια πόλη με τα ωραιότερα κουτούκια, τους καλύτερους μεζέδες, την πιο χαλαρή ατμόσφαιρα αλλά και τους ωραίους ρυθμούς της.
Θα δω καλούς αγαπημένους φίλους, θα κάνω βόλτες, άλλωστε είναι μια πόλη που με εμπνέει να την περπατάω, θα βγάλω τρελές φωτογραφίες και όχι με ψηφιακή μηχανή.
Θα κόβω βόλτες, χαλαρά, θα πίνω τους καφέδες μου, τα τσιπουράκια μου και θα είμαι χωρίς πρόγραμμα.
Πόσα χρόνια έχω να το κάνω άραγε; Θα ναι και δέκα. Έτσι να πάω κάπου χωρίς πρόγραμμα, χωρίς υποχρεώσεις.
Να κάτσω αραχτός στο σπίτι της φίλης στην Καλαμαριά, να χαζεύω την θάλασσα και να πίνω μαργαρίτες από το μεξικάνικο του Χρήστου.
Να αδειάσω από την πίεση και να ξαναγεμίσω τις μπαταρίες. Να οργανώσω σκέψεις, ιδέες, προτάσεις, ξεκινήματα.
Να γνωρίσω καινούργιους ανθρώπους, να κάνω νέους φίλους, άλλωστε τα καρντάσια είναι από τα καλύτερα παιδιά.
Που ξέρεις μπορεί και να πετύχω και φίλους από δω μέσα.
Να κλέψω νέες ιδέες, να πάρω και κάνα ρουχαλάκι. Πάντα τα καλύτερα ψώνια έκανα.
Έτσι χωρίς πρόγραμμα.
Ετοιμάζω ταξίδι, μοναχά για πάρτι μου ...

Υ.Γ. Παρακαλώ αν έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, μην μου το πείτε.
Δεν αλλάζω εύκολα γνώμη.
Και μια και είμαστε ακόμα σε ποιητική διάθεση ένα από τα ωραιότερα ποιήματα που έχει γραφτεί ποτέ.

Thessaloniki.mp3

Hosted by eSnips

ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Χθες το πρωί έκτακτα έφυγα για Εύβοια. Είχα αρκετό καιρό να πάω και η αλήθεια είναι το είχα πεθυμήσει το χωριό. Βέβαια για δουλειές ήρθα, μιας και έγινε μια ανακάλυψη στο χωριό και επειδή κάποτε κάτι είχα βρει και γω, πήγα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου. Παίζει και ένα χωραφάκι που έχω εκεί δίπλα. Ε, δεν θέλει πολύ.
Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό. Στο ηρωικό χωριό μου, έβγαλε εμένα βρε, υπάρχει ένα ουζερί. Ο φίλος Γιώργος όμως και ιδιοκτήτης το ονομάζει ψαροταβέρνα. Κάνει πιο glamour. Αυτό μας μάρανε. Τέλος πάντων. Κάνει τους ωραιότερους μεζέδες και είναι κάτι σαν φόρος τιμής να πάω στο χωριό και να προσκυνήσω στην κουζίνα του. Είναι και ωραίο τεκνό, είναι και καλό παιδί και είναι και καλός φίλος. 3 σε 1 σαν να λέμε.

Μάζεψα τα καλά μου φιλαράκια, τα λίγα από τα πολλά που μείνανε, την Πέγκυ, την Δανάη, τον Στράτο με την γυναίκα του και την κουμπάρα μου την Ζωή και πήγαμε για να θυμηθούμε τα παλιά. Γεράσαμε βλέπεις και αρχίσαμε ιστορίες 20ετίας και βγάλε. Τι να πρωτοθυμηθείς τι να ξεχάσεις. Ποιός πήγε με ποιά, ποιός χώρισε με ποιά, ποιά πήγε με ποιά, ποιός πήγε με ποιόν. Αθάνατη ελληνική επαρχία. Ώρες ώρες νομίζω ότι πήγα Σουηδία και όχι στο χωριό.

Να τα βλέπουν στην Αθήνα και να σκάνε από την ζήλεια τους. Που τους τρώνε τα μπαρ και τα ιντερνετ. Βρε εκεί το έχουν λύσει το πρόβλημα. Έχουν βρει τον τρόπο. Να μου πεις όταν και εγώ αποφάσισα να μείνω με τον καλό μου μαζί και να νοικιάσουμε ένα σπίτι, ποιός έδωσε σημασία. Πιο πολύ εδώ στην Αθήνα μας κοιτάνε περίεργα στην πολυκατοικία παρά στο χωριό. Τεσπά.

Παρότι έκανε ψύχρα είχε λιακάδα και αποφασίσαμε να κάτσουμε έξω. Άρχισαν να έρχονται και μεζέδες. Θεέ μου προσκυνώ τον μάγειρα. Το καλό με τον Γιώργο είναι ότι επειδή ξέρει τι παραξενιά με δέρνει μπαίνει στην κουζίνα αυτοπροσώπως και φτιάχνει τα μεζεδάκια. Διαφορετικά φοβάται ότι μπορώ και να γυρίσω ένα πιάτο και 10 φορές αν δεν μ' αρέσει. Αυτός όμως ξέρει τα χούγια μου. Δεν θα πω τι φάγαμε. Απλά θα σας δείξω κανά δυό φωτογραφίες έτσι για το καλό.
Μας πήρε η νύχτα στο μαγαζί του Γιώργου. Τα ούζα και οι μεζέδες παρέλαση. Η κουβέντα να μην λέει να πάρει τέλος. Από τις 12 το μεσημέρι και είχε πάει 11 το βράδυ.

Και τώρα τι κάνουμε; Μα ρωτάτε; Στο κλασικό κωλόμπαρο για ποτό. Και κωλόμπαρο, όχι γιατί έχει γυναίκες στο μπαρ ή μπόμπα ποτά απλά έτσι από συνήθεια. Τα σκυλάδικα στην διαπασών. Βέβαια όταν πάω εγώ, άλλο ένα καλό, παίζει Αλκίνοο, την Ζήνωνος. Μπορείτε να το φανταστείτε; Μόνο αν το ζήσετε.

Τέλος πάντων. Τι ήθελα να πω; Δεν πειράζει όταν θα γυρίσω θα σας τα πω πιο αναλυτικά.

Υ.Γ. Αν περάσετε από το χωρίο καμιά φορά να πάτε να φάτε στο ΛΙΜΑΝΑΚΙ, στον Γιώργο. Και πείτε ότι σας στέλνω εγώ. Αν σας αρέσουν τα ψάρια και τα θαλασσινά θα φάτε σίγουρα πολύ καλά και φθηνά.

ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΙ ΕΓ...

Hosted by eSnips

ΑΥΤΗ ΑΥΤΗ Η ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο Λενέλ', την Λιολιό και τον παππού τον Χρήστο. Καλό σας ταξείδι. Και να μ'αγαπάτε από εκεί που είστε. Τ'αρνέλ'σας

Γεννήθηκα ένα αυγουστιάτικο βράδυ πίσω από την εκκλησιά της φωτογραφίας.
Μετά από τάμα της μάνας μου να φορά για όσο ζεί μαύρα ρούχα τον Δεκαπεντάυγουστο, κάτι που το κάνει όλο το νησί.
Ίσως είμαι προκατειλημμένος. Πατρίδα βλέπετε. Και όχι μόνο. Εκεί γεννήθηκα, μεγάλωσα, έμαθα τα πρώτα γράμματα, είδα πρώτη φορά θέατρο αλλά και μπαλέτο flamenco.
Μου είναι δύσκολο να μιλάω για μένα, αλλά πολύ πιο δύσκολο να γράψω για την Μυτιλήνη. Το θεωρούσα εύκολο. Οι σκέψεις πολλές, οι αναμνήσεις περισσότερες.
Τα λόγια λίγα. Φτωχά. Πως μπροστά σε μία οθόνη να περιγράψεις τα καλύτερα χρόνια, τους καλύτερους ανθρώπους που γνώρισες ποτέ που γίναν ο παππούς σου, η γιαγιά σου, η θεία σου και κολλητή σου. Ας δανειστώ λοιπόν από μία έκδοση του 1983 της Λεσβιακής Παροικίας και από το βιβλίο ¨Παλιά Μυτιλήνη, οι μαχαλάδες μας¨ δύο αποσπάσματα.
Ένα του Ασημάκη Πανσέληνου που προλογίζει το νησί μας, και ένα του Μίλτη Παρασκευαϊδη που μιλά για την γειτονιά που μεγάλωσα, Το Κιόσκι.
.......... Να μιλάει ένας Μυτιληνιός για την Μυτιλήνη μπορεί να σας πεί και ψέματα, χωρίς να το θέλει, -είναι σαν να μιλά για τον εαυτό, γιατί είναι και ο ίδιος ένα κομμάτι του τόπου του, ένα κλαδί ας πούμε, από λιόδεντρο.
Αλλά σκέφτομαι πάλι, πως στη μυστική και ανεξερεύνητη περιπέτεια της ανθρώπινης σκέψης και η φαντασίωση είναι αλήθεια. Η γενιά μου το δοκίμασε. Το ξέρει καλά.
Ότι κι αν πεις ωστόσο, είναι αυτό το νησί μας ένα κομμάτι ευλογημένο από χίλιες μυστηριώδικες δυνάμεις, από τις αρχαίες θεότητες του ουρανού και της γης, από τα χριστιανικά ερημοκλήσια που είναι σκορπισμένα στις λαγκαδιές του, ίσαμε ακόμα και από μας τους ίδιους τους ντόπιους καλαμαράδες του, που φτιάχνουν ή απλώς εκφράζουν τον θρύλο του.
Σε όλες τις ώρες του χρόνου, στις καταιγίδες και στις ηλιοφεγγιές, υπάρχει διαχυμένη στην φύση μιά δύναμη και μιά ομορφιά, που ανασκαλεύει ήρεμα και ανεπαίσθητα τα σπλάχνα του ανθρώπου και στρέφει πίσω την σκέψη του, στις ομιχλώδεις αρχές της ζωής. Κάτι θα αφήνει τούτο στον χαρακτήρα μας. Δεν μπορεί...
Το καλοκαίρι το φώς του ουρανού, η ανταύγεια του πελάγου και η μαρμαρυγή της λεύκας, του πεύκου και της ελιάς, φτιάνουν μια ατμόσφαιρα παγανιστική που σκεπάζει τα πάντα και ιριδίζει στα μάτια της κοπέλας που ΄ναι στο πλάι σου, μιά εβδία λεσβιακή.
Μέσα από αυτή την παράξενη ατμόσφαιρα κι εμείς οι Μυτιληνιοί παίρνουμε κάποιο στοιχείο αρχέγονο και ταυτόχρονα καλλιεργημένο, μιά πίστη στην ύλη της γης που διαφεντέβει τη ζωή και τον θάνατο και μιά το ίδιο χαρακτηριστική άπωση σε ότι είναι πρόσθετο κοινωνικό μεγαλείο, αξιώμα, κούφια λόγια, παράσημα κι ότι άλλο θαμπώνει αυτό το θαύμα που είναι ο άνθρωπος καθαυτός.........
..........Την περίοδο 1920-1940 οι Μυτιληνιοί όχι μόνον της Κουλμπάρας, αλλά και των άλλων μαχαλάδων, προτιμούσαν την ευρύχωρη πλατεία της κορυφής του παραθαλάσσιου υψώματος ¨Κιόσκι¨ για την απόλαυση της λιακάδας, για καταφύγιο αναψυχής τις απογευμαατινές και βραδυνές ώρες των θερμότερων ημερονυχτίων του καλοκαιριού, και για εξασφάλιση πανοραμικής θέας των ωραιότερων ακτών της Λέσβου και της απλόχωρης θάλασσας που εκτείνεται, έως τα μενεξεδένια βουναλάκια της Αιολικής παραλίας, με αμέτρητες ποικιλίες και στιγμιαίες μεταλλαγές χρωματιστών αποχρώσεων και ιριδισμών στην καθρεφτένια λαμπερή επιφάνειά της.
Στην πλατεία του υψώματος του ¨Κιοσκιού¨ εσύχναζαν τότε και όλοι οι Μυτιληνιοί μύστες της θρησκείας της Ομορφιάς για το προσκύνημα της γοητείας των πανσελήνων και όλων των άλλων φάσεων της Σαπφικής ¨σελάννας¨, που απελάμβαναν έως την μία μετά τα μεσάνυχτα κατά την συνήθεια της εποχής, εκείνης.........



Υ.Γ. ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΘΑ'ΡΘΩ, ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΑΝΕΡΩΣΩ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

ΑΥΤΗ ΑΥΤΗ Η ΣΑΛΟΝΙΚΗ

Σ'αναζητώ στην Σαλονίκη ξημερώματα...
το λέει το τραγούδι, το λέω και εγώ, το λέει κι η Ελλάδα ολόκληρη.

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την χαρά να πώ, την τύχη να πώ, την κωλοφαρδία.
Τέλος πάντων.

Για δουλιές ανέβηκα και την χαρά μου βρήκα.

Να ναι καλά τα παιδιά από τα βόρεια. Άλλοι άνθρωποι.
Με το που περνάς Κατερίνη ανοίγει η καρδιά σου.

Λες και φυσάει άλλος αέρας.
Εδώ που τα λέμε Βαρδάρης είναι αυτός. Τον αισθάνεσαι από μακρυά. Αλλάζει την διάθεση, αλλάζει το φώς και το χρώμα του ουρανού, αλλάζει και τις καρδιές μας.

Πήγαμε στα μοδάτα και στα δήθεν. Χάλια μην πάτε. Κακή αντιγραφή της πρωτεύουσας.
Πήγαμε όμως και στον ΒΡΩΤΟ, δεν σας λέω που είναι, βρήτε το κρυμμένο πίσω από ένα περίπτερο. Πέντε τραπέζια στο πεζοδρόμιο, οι καλύτεροι μεζέδες, το καλύτερο service, οι πιο ζεστοί άνθρωποι. Να ναι καλά.

Βέβαια σας συστήνω ανεπιφύλακτα στην Καλαμαριά για ουζάκι και θαλασσινά τον Βράχο (αρνητικό παίζει συνεχώς Πάριο) αλλά για πιο ψαγμένα στο μεξικάνικο του Χρήστου. Δύσκολα θα τον πετύχετε εκεί, αλλά θα βρήτε την Κική την κόρη του που κάνει την καλύτερη μαργαρίτα ever, άσε το γουακαμόλε. Είχα να φάω τέτοιο από το σπίτι. Μην το μπερδέψετε με το άλλο, να πείτε στην Καλαμαριά δίπλα στο Μαϊάμι.
Οι 7θάλασσες καλύτερες από των Αθηνών και με κέφι.
Τέλος με αυτά αισθάνομαι σαν την Νταϊάνα Κοχυλά.

Πήγαμε και για μπάνιο. Το πρώτο για φέτος. Στην Επανωμή στο ναυάγιο, με μια καντίνα και δύο άλλες παρέες. Βλέπεις ήταν καθημερινή. Η θάλασσα κρύα, αλλά πως να αντισταθείς στο πρασινογάλανό της?

Και τώρα σειρά έχει η νύχτα η ξελογιάστρα, η νύχτα η όμορφη.
Αλλά σε άλλο κομμάτι να έχετε κάτι να με διαβάζετε βρε αδερφέ!

Δαρεία σε ευχαριστώ για ότι έκανες και για όσα μου έδειξες.
Στέφανε thanks for the colour!!!

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ