16.7.14

Αγαπητό μου Ιστολόγιο ...

Αγαπητό μου ιστολόγιο,

Καλό μου φιλαράκι στα δύσκολα αλλά και στα χαρωπά. Ναι σε έχω ξεχάσει, σε έχω παρατήσει. Εδώ και καιρό. Εδώ και πολύ καιρό θα έλεγα. Πιστός σύντροφος στα ξενύχτια, στα παιχνίδια, στις αναζητήσεις.

Πέρασαν τα χρόνια, αλλάξαν οι καιροί, άλλαξε ο τρόπος επικοινωνίας. Οι παλιοί μου φίλοι δεν γράφουν πια ή γράφουν αλλού κι εγώ έχω αλλάξει. Όχι δεν έχω ωριμάσει, τα φρούτα ωριμάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν. Κι εγώ έχω αλλάξει, έχω αλλάξει πολύ, όσο κι αν το παίζω ότι είμαι ο ίδιος που αγαπούσες μια φορά.


Κόσμος μπήκε, βγήκε, άλλοι μου έκλεισαν την πόρτα και σε άλλους την έκλεισα εγώ. Τώρα τι κάθομαι και σας λέω καλοκαιριάτικα. Αυτά συνήθως ταιριάζουν το φθινόπωρο, που η διάθεση γίνεται πιο μελαγχολική.

Αλλά γιαυτό υπάρχεις εσύ. Εκεί κάπου χαμένο στο διάστημα του διαδικτύου. Σαν τον φίλο που έχεις χρόνια να τον δεις κι όμως όταν συναντιέσαι μαζί του είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Το πιάνεις από εκεί που το είχες αφήσει την τελευταία φορά.

Έτσι κι εμείς, σκέφτομαι να ξαναβρεθώ μαζί σου. Να το πιάσουμε από εκεί που το αφήσαμε. Να ξαναγελάσουμε, να κλάψουμε, να βρίσουμε, να σχολιάσουμε. Να θυμηθούμε τα παλιά, να βρούμε τα καινούργια. Έχουμε πολλά να πούμε...

Τι λες?

30 comments:

  1. Mε λέει "βουρ"..ατάκα από το παρελθόν - ρώτα Δώρα χεχε-...
    Το πιάνεις από εκεί που το είχες αφήσει παλιότερα, μια χαρά το είπες.
    Καλημέρα και καλό μεσημέρι :)))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Βρε σε λέει άλλος για την βάρκα μας!!!

      Delete
  2. Replies
    1. Φιλενάδα με παρέσυρες για άλλη μία φορά!!!

      Delete
  3. Όπως τα λες...οι άνθρωποι αλλάζουν και ο άνεμος της αλλαγής στο διάβα του παρασέρνει φιλίες, συναισθήματα και πάει λέγοντας. Ή μπορεί και να μην αλλάζουν και απλώς εμείς να θέλουμε να αλλάξουν και όταν αυτό δεν γίνεται χαλιόμαστε.......όπως και να έχει το μπλογκ του καθενός κουβαλάει και κάτι από την ψυχή του...........και δεν το αποχωρίζεσαι οριστικά ποτέ............welcome back Παυλίτο!!!!!!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλώς σας ξαναβρήκα!!!

      ΥΓ Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου...

      Delete
  4. Οι μεγάλες αγάπες δεν τελειώνουν ποτέ !Και εγώ σ΄αγαπώ πολυ και ας σε ξερω λίγο .Θα είμαι εδω για σένα ..και αυτό δεν αλλάζει !Πολλά φιλιά και καλές εμπνεύσεις αγαπημένε μου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Θα συμφωνήσω ... οι μεγάλες αγάπες δεν τελειώνουν ποτέ, άσε που πάνε και στον παράδεισο ... να δω αυτό το ούζο στο Λιμανάκι πότε θα το πιούμε!!!

      Delete
  5. Replies
    1. Βρε άκου που σου λέω!!!

      Delete
  6. Να ξαναβρεθείς, Παύλο μου, να ξαναβρεθείς! Εγώ και να θέλω δεν μπορώ μέχρι να βρω άκρη τι έχει γίνει με τον γούγλη που έχει συνδέσει όλους τους λογαριασμους σε ένα μέιλ και δε με αφήνει να μπω στο μπλογκ μου (με απειλεί κιόλας ότι θα με μπανάρει...).

    Αρχισε λοιπόν να γράφεις εσύ, γιατί έχω νοσταλγήσει τον παλιό καλό καιρό και τα υπέροχα κείμενά σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μήπως αγαπητό μου gatti να σου δώσω κωδικούς να γράφεις από εδώ?

      ΥΓ Μου είχε λείψει το άτιμο!

      Delete
  7. gatti-squared εδώ... Από πάνω δηλαδή... (γκρρρρρρρρρρρρ)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ακόμα γουργουρίζεις?

      Delete
  8. Παντα ταξιδευω μαζι σου με αυτα που γραφεις...παω να φτιαξω βαλιτσα και ειμαι ετοιμη για αναχωριση

    ReplyDelete
    Replies
    1. Φτιάξε βαλίτσα και φύγαμε για το παραθαλάσσιο, ξέρεις εσύ...

      Delete
  9. άντε να δούμε, μια που παίρνεις την απόφαση μια που την αφήνεις...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έλα δεν θέλω αρνητισμούς!

      Delete
  10. Να κράξουμε επίσης :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αχ και να ήξερες πόσο μου έχει λείψει, χαχαχα

      Delete
  11. Replies
    1. Καλώς σας ξαναβρήκα!

      Delete
  12. Ω! Σαν τα μάραθα!
    Άντε να δούμε πόσο θα κρατήσει!

    ΥΓ. Τι κρίμα που λείπει και η πρώην και δεν ζει αυτή τη μεγάλη στιγμή της επιστροφής!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τώρα που είπες μάραθα, αχ πόσο θα ήθελα να είχα τώρα μαραθοκεφτέδες με ουζάκι!!!

      ΥΓ. Μεταξύ μας, επίτηδες επέλεξα εποχή που θα λείπει!

      Delete
  13. Καθόλου δύσκολη η επιστροφή τελικά ε?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μ' ένα πόνο που λένε, χαχαχα

      Delete
  14. όντως... αλλού γράφουν οι παλιοί φίλοι. Κρίμα.
    Ξενικός

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αλήθεια είναι αυτό...

      Delete
  15. Μπορεί να αφήνω σπάνια σχόλια, όμως απολαμβάνω το γραπτό σου λόγο.
    Να είσαι καλά και να καταθέτεις την ψυχούλα σου πάντα.

    Φιλιά!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mary μου σ'ευχαριστώ, να σαι καλά!!!

      Delete

Πόσα μυστήρια να λύσω πια?