Σήμερα έχω την χαρά να φιλοξενώ έναν φίλο! Τον αγαπητό
Mahler, σε ένα ανατρεπτικό του κείμενο. Απολαύστε τον!!!
Η ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΛΑ ΚΑΙ Ο MAHLER
Καθόμουν αμέριμνος στην Louis XV πολυθρόνα μου πριν λίγες μέρες μιλώντας στο τηλέφωνο με ένα φίλο μου στο εξωτερικό, όταν κατάλαβα πως είχα και 2η γραμμή.
-Μπαράκ bro, πρέπει να σε αφήσω γιατί κάποιος με παίρνει. ΟΧΙ καλέ, στο τηλέφωνο εννοώ. Τα φιλιά μου στην Μισέλ και τα παιδιά, και όταν με το καλό εγκατασταθείτε στο D.C. πείτε το μου να σας στείλω μια νταμιτζάνα λάδι από την Μάνη.
-Παύλο, τι έκπληξη είναι αυτή? Που βρήκες το τηλέφωνό μου?
- Ήμουν στα ΚΤΕΛ Λιοσίων τις προάλλες….
-Καλά μην συνεχίζεις κατάλαβα. Τι μπορώ να κάνω για σένα?
-Να ήθελα να σου προτείνω να γράψεις ένα κείμενο για μένα για την Παρασκευή.
-Με μεγάλη μου χαρά. Έχω περιορισμό στο θέμα ή το μέγεθος?
- Όχι κάνε ό,τι θες.
-Καλώς Παύλο μου θα σκεφτώ κάτι και θα σου απαντήσω σύντομα.
Κλείνοντας το τηλέφωνο άρχισα να αναρωτιέμαι. Το μπλόγκ του Παύλου είναι ένα σοβαρό ιστολόγιο. Να του έδινα να δημοσιεύσει την μελέτη μου
«Αποδομώντας την Ιζόλδη – Η ζωή της σύγχρονης γυναίκας στη μεταφεμινιστική κοινωνία της Βομβάης»; Η μήπως την εργασία μου πάνω στη
«Σχετικότητα του μινιμαλιστικού σχεδιασμού στην αρχιτεκτονική της Άνω Τραχανοπλαγιάς Ευρυτανίας».
Όμως μετά συνειδητοποίησα πως μου δίνεται μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπουρδελέψω και αυτό το σοβαρό ιστολόγιο διαλογισμού και σκέψης με την ανεκδιήγητη καφρίλα μου και έτσι πήρα την απόφασή μου.
Χωρίς λοιπόν άλλη αναμονή, σας παραθέτω σε πρώτη σχεδίαση beta 1, την μελέτη μου
«Από την Εμμανουέλλα στην Justine, μια σύντομη αναφορά στις ηρωίδες που μας έκαναν άντρες» (οκ ξέρω ό,τι σκέφτεστε πως με μένα δεν έκαναν και πολύ καλή δουλειά, άλλα η πρόθεση μετράει).
Η πρώτη διδάξασα και αυθεντική.
Η Εμμανουέλλα, δεν ήταν
πουτάνα, όπως θα έλεγαν οι γριές του χωριού. Ήταν απλά
γυναίκα συμφιλιωμένη με τις επιθυμίες της που δεν έβαζε τις κοινωνικές συμβάσεις πάνω από την κάβλα της. Είχε πλήρη συνείδηση της δύναμης που κρύβει το μουνί της και την εκμεταλλευόταν κατάλληλα για να έχει όποιον άντρα επιθυμούσε.
Εκλεπτυσμένη, με τα γαλλικά της, το πιάνο της, σκανδάλιζε το συντηρητικό κατεστημένο, ενσαρκώνοντας την χειραφετημένη γυναίκα κυνηγό που δεν περιμένει να την κοπανήσει ο άντρας με το ρόπαλο στο κεφάλι και να τη σύρει στη σπηλιά του από τα μαλλιά για να της πετάξει τα μάτια έξω.
Καθισμένη στην χαρακτηριστική μπαμπού πολυθρόνα της, ημίγυμνη από κάψα και επιθυμία, η
Sylvia Kristel υπήρξε η πραγματική Ιέρεια της ηδονής που στοίχειωσε όλες τις ονειρώξεις και τους αυνανισμούς του αντρικού πληθυσμού της εποχής της.
20 χρόνια μετά την θρυλική Εμμανουέλλα, η
Krista Allen πάει στο Διάστημα, ή μάλλον το Διάστημα έρχεται σε αυτήν.
Σε έναν μακρινό πλανήτη, οι κάτοικοί του, έχοντας βιώσει για αιώνες τα καλά της ελεύθερης οικονομίας και του καπιταλισμού, έχουν ξεχάσει πώς να αναπαράγονται με φυσικό τρόπο. Η διαιώνιση του είδους τους γίνεται μηχανικά σε εργαστήρια χωρίς οι ίδιοι να γνωρίζουν τι στο καλό να κάνουν με τα μαραφέτια που έχουν ανάμεσα στα σκέλια τους.
Ένα γκρούπ όμως ψηφοφόρων του Σύριζα, έ… ένα γκρούπ επαναστάτες ήθελα να πω, αποφασίζουν να επαναπροσδιορίσουν την σχέση του είδους τους με το γαμήσι και του Ντεριντά με την Στέλλα Μπεζ. Στην προσπάθειά τους αυτή, φτάνουν με το διαστημόπλοιό τους στο μεγαλύτερο μπουρδέλο του γαλαξία μας τον πλανήτη Γη. Για να διδαχθούν τον έρωτα, διαλέγουν την πιο ξακουστή πηδιόλα του πλανήτη, (όχι την ελληνική οικονομία ανόητοι!!!) την Εμμανουέλλα την ίδια.
Στη σειρά επεισοδίων που τελειώνει με την ανακάλυψη των εξωγήινων από τους άντρες με τα Μαύρα, η Εμμανουέλλα παίρνει έναν έναν τους επισκέπτες από τον άλλο πλανήτη (μεταφορικά και κυριολεκτικά) και τους μεταφέρει στην Γή όπου βιώνουν τρελές σεξουαλικές φαντασιώσεις.
Κάθε επαναστατική κοινωνική αναφορά στην σειρά αυτή έχει εκλείψει. Η πρωταγωνίστρια είναι μια θεογκόμενα με βυζάρες και κωλάρα με πιστοποίηση ISO ενώ τα καλογυμνασμένα τεκνά στα οποία εστιάζει η κάμερα περισσότερο και από την Εμμανουέλλα, προδίδουν πως σκοπός των παραγωγών ήταν μάλλον να κερδίσουν ένα πιο εναλλακτικό κοινό θεατών.
Γι όσους είναι γύρω στα 20 αυτό όλο μπορεί να ακούγεται κάπως who, άλλα σε εποχές που δεν υπήρχε το ιντερνέτ και η ενοικίαση τσόντας στο βιντεοκλάμπ της περιοχής ήταν επικίνδυνη αποστολή, η Εμμανουέλλα στο Διάστημα υπήρξε το καλύτερο ξεκάβλωμα τόσο για τα str8 μα κυρίως για τα gay αγοράκια στα οποία οι γκόμενες της σειράς προσέφεραν ένα τέλειο άλλοθι σε περίπτωση που τους έπιαναν οι γονείς με το πουλί στα χέρια (δεν λέω στο χέρι γιατί σε όλες τις συζητήσεις μεταξύ ανδρών, str8 ή gay όλοι την έχουν τόσο μεγάλη που χρειάζονται 2 χέρια για την δουλειά).
Και φτάνουμε στην πραγματικά αγαπημένη μου Justine. H μικρή και αθώα Justine, είναι φοιτήτρια σε μη κρατικό μη κερδοσκοπικό παρθεναγωγείο, όπου διδάσκεται καλούς τρόπους και παίρνει (μεταξύ άλλων) το πτυχίο της στην Ιστορία & Αρχαιολογία.
Από όλους τους καθηγητές της μας ενδιαφέρει ο αρχαιολόγος Paul Robson ένας υπέρκαβλος καλογυμνασμένος Indiana Jones τον οποίο ερμηνεύει μοναδικά ο
Timothy Di Pri . Αφελής και δειλός, ο διοπτροφόρος καθηγητής μαζί με την μαθητευομένη του μπαίνουν σε κάθε είδους περιπέτεια προς αναζήτηση χαμένων θησαυρών, το μόνο όμως που καταφέρνουν είναι να παρτουζώνονται με φόντο τις Πυραμίδες τις Αιγύπτου, το Ταζ Μαχάλ, χαμένες πόλεις των Μάγια κ.λ.π.
Μια σειρά ταινιών, πραγματική υπερπαραγωγή.
Αυτή είναι ίσως η πιο str8 σειρά από όλες, καθώς ο μόνος ουσιαστικός πρωταγωνιστής άντρας της σειράς είναι απλά…αόρατος, οπότε όλα τα επεισόδια ήταν μια θλιβερή δικαιολογία για γυναικείο αυνανισμό. Η όλη σειρά αν και λατρεμένη, είναι μάλλον παρωδία και βλέπεται συνοδεία μπύρας, πίτσας και ξυροκάρπιων, παρά χαρτομάντιλων (χμ, μήπως αδικώ το λεσβιακό κοινό εδώ???).
Και κλείνουμε την ρετροσπεκτίβα μας, με μίαν άλλη ανεκδιήγητη σειρά της οποίας δεν βρήκα τίτλο και λοιπές πληροφορίες, άλλα είχε να κάνει με ένα μαραφέτι σαν τα πρώτα κινητά τηλέφωνα παντόφλες, που όταν το ενεργοποιούσες σε κάποιον τα καβλώνια του έκαναν limit up και αυτός ήθελε να κάνει σεξ με ότι και όποιον έβρισκε μπροστά του. Τρελό γέλιο και διάλογοι άπο άλλο κόσμο.
Αυτά φίλες και φίλοι, μισό να ανάψω τσιγάρο…, I hope this was as good for you as it was for me. Παύλο ελπίζω να μου μιλάς ακόμα μετά από αυτό.
Θα έχουμε ένα υπέροχο Που-Σου-Κου, σας το υπόσχομαι αυτό.
Την άλλη εβδομάδα επιτέλους ο
Λάκων!!! Εννοείται ότι το κείμενο το έχω!!!
