Santa

MERRY CHRISTMAS!!!

Κάντε κλικ στην εικόνα του Santa,
γράψτε το όνομά σας,
και ο Santa σας έχει ένα δωράκι...

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ !!!
ΜΕ ΧΑΡΑ !!!

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤ...

Hosted by eSnips

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ... ΕΤΟΣ 1968

UPDATE : Ο κύκλος δεν έκλεισε, δυστυχώς! Παράταση μέχρι τις 3 του Γενάρη. Που θα πάει θα τον κλείσουμε!!!!


Καλοί μου μπλογκόφιλοι, όπως καταλαβαίνετε τον τελευταίο καιρό κάνω μια μικρή αποχή και από τα ποστ και από τα σχόλια. Σας διαβάζω κλεφτά, όσο μου επιτρέπεται. Βλέπετε τελειώνει ο χρόνος και πρέπει να κλείσουν αρκετές υποθέσεις. Ο χρόνος δεν μου φτάνει, ούτε καλά καλά για να κοιμηθώ. Από την μία η ίωση που με ταλαιπώρησε αρκετά, από την άλλη οι κύκλοι που πρέπει να κλείσουν. Λίγο θέλει ο άνθρωπος;

Σήμερα για να σας αποζημιώσω, θα σας γυρίσω λίγο πίσω. Όχι πολύ. Καμιά 40 χρόνια λέω να πάω πίσω, και να σας διαβάσω τίτλους, άρθα και θέματα που απασχολούσαν την Ελλάδα παραμονές Χριστουγέννων το έτος 1968. Είσαστε έτοιμοι για μια βόλτα στο παρελθόν;
Μακάρι να είχα scanner, να κατεβάσω και τις ανάλογες φωτογραφίες. Βλέπετε ο πατέρας μου, μου άφησε μια πλούσια βιβλιοθήκη και πολλά από τα τεύχη του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ, τα οποία είχε φροντίσει να δερματοδέσει. Ξεφυλλίζοντας λοιπόν κάποιο τόμο, έπεσα πάνω στο Χριστουγεννιάτικο τεύχος τους.

Εξώφυλλο, τι άλλο; Η Φάτνη και τίτλοι :

Ακριβώς τη στιγμή που οι Μπόρμαν, Άντερς
και Λόβελ, περνούν το κρισιμώτερο
εικοσιτετράωρο
του φανταστικού ταξιδιού στη Σελήνη
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ '68
Οι ελπίδες και η αγωνία της ανθρωπότητος
συναντώνται σε μιά κοινή ευχή.

Θέματα :
Μυρουδιά και σεξ Τα άστρα μιλούν για το μέλλον σας ΣΙΝΑ Στη ρίζα του βουνού όπου ο Μωυσής παρέλαβε τις εντολές του Θεού γερνά ένα παλιό μοναστήρι Αριθμολογία

Ο κόσμος ασχολείται :

Με το αν ο Μάο θέλει συνομιλίες με τον νέον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Νίξον. Με τον πιο φωτογραφημένο άνθρωπο του κόσμου, με 250.000 φωτογραφίες ο Λύντον Τζόνσον. Με τον Μίλοβαν Τζίλας να ανπνέει πάλι (και σκέπτεται) ελεύθερα. Αλλά και με τον θάνατο του Αμερικανού συγγραφέως Τζων Στάϊμπεκ. Με την γενναία Έθελ Κέννεντυ, που 6 μήνες μετά την τραγωδία του Λ.Α. έφερε στον κόσμο το 11ο παιδί της. Με την μαγική κρέμα που αλλάζει το χρώμα μιας νέγρας και την ερώτηση θα είναι άραγε αυτή η λύση στο φυλετικό πρόβλημα που απασχολεί τις Η.Π.Α.; Για την εγκυμοσύνη της Σοφίας Λώρεν,
αλλά και την πιο δραματική μεθόριο του κόσμου, το Τείχος του Βερολίνου. Με αφιέρωμα στους Μπήτλς, τους 4 άγνωστους από το Λίβερπουλ.
Πως κατακτήθηκαν οι Ράκελ Γουέλτς,
η Τζαίην Φόντα αλλά και η Μάμυ Αϊζενχάουερ από τους συζύγους τους.

Ψάχνω να βρω μια είδηση για την Ελλάδα. Τίποτα. Ούτε μία. Το μόνο ελληνικό του περιοδικού είναι το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Στο Χριστό στο κάστρο". Τίποτα άλλο. Αυτό μόνο. Ξέχασα. Είμαστε στην μέση της χούντας.
Α, και από κάτι διαφημήσεις γαι τα θέατρα, τα καμπαρέ, τις μπουάτ και ταβέρνες της εποχής. Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο ποστ.

ΤΟ ΜΗΔΕΝ.mp3

Hosted by eSnips

ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

update : Την παροιμία που λέει βρήκαμε παπά, να θάψουμε 5-6, την ξέρετε;
Ε! Αυτό ήταν. Χτύπησε και ο δεύτερος. Ο blueprints!!!
ΔΙΑΖΥΓΙΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν σε χώνουνε έτσι, και μετά μας μιλάς για αγάπες και λουλούδια. Τόσους στην λίστα σου έχεις ρε φίλε, γιατί εμένα; Δεν σου μαγειρεύω κάθε μέρα; Δεν είμαι σπίτι όταν εσύ γυρνάς να σου φέρω τις παντοφλίτσες; Δεν σου έχω δώσει την καρδιά μου και το πορτοφόλι μου;
ΔΙΑΖΥΓΙΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Λοιπόν, ο φίλτατος με έχωσε σε παιχνιδάκι τραγουδιών. Να γράψω τα αγαπημένα μου. Ξεκίνησα ο έρμος και έφτιαξα μια λίστα με 99 τραγούδια. Έβγαλα τα ξένα, την έριξα στα 60. Πως να τα κάνω 5 ρε φίλε;
ΔΙΑΖΥΓΙΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Τελικά έφτασα στα 10. Δεν μπορώ να κόψω κανένα. Εκτός από το Νο1 που είναι το Τζιβαέρι, όλα τα άλλα δεν είναι σε σειρά προτεραιότητας.

Έχουμε λοιπόν και λέμε :
1. Τζιβαέρι, το τραγούδαγε ο παππούς κάθε τέλος καλοκαιριού, όταν έφτανε ο καιρός να φύγουμε για Μυτιλήνη
2. Χάρτινο το φεγγαράκι, αλλά με την φωνή της Μελίνας. Πολλοί και πολλές το τραγούδησαν, σαν την Μελίνα ουδείς
3. Μαρκίζα, με την φωνή της Μοσχολιού, σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου
4. Αχ ουρανέ, του μεγάλου Μάνου, σε παλιά εκτέλεση, αν όχι πρώτη, με την φωνή της αγαπημένης μου Δημητρούλας
5. Πάτωμα, τι να πω, κάθε φορά που βλέπω την Τάνια, να το τραγουδάει, εγώ κλαίω
6. Carouso, εδώ με την φωνή της μεγάλης Φαραντούρη και του Νιόνιου μας
7. Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων, πάλι ο μεγάλος Μάνος, σε ποίηση του Άρη Δαβαράκη
8. Το γιλεκάκι που φορείς, με την Πίτσα Παπαδοπούλου, μου το τραγούδαγε η μαμά μου, προκειμένου να με ταΐσει, όταν ήμουνα μικρός. Τώρα με κυνηγάνε για να σταματήσω να τρώω.
9. Ήτανε μια φορά, θέλετε κι άλλα για αυτό το υπέροχο τραγούδι με την φωνή του Νίκου του Ξυλούρη, και όχι με του Ρόκκου ή του Σφακιανάκη. Μα γιατί δίνουνε άδεια για να βεβηλώνουν τόσο μεγάλα τραγούδια;
10. Η σωτηρία της ψυχής, όταν το δίδυμο Λίνα, Σταμάτης έχουν κέφια και η Άλκηστις ακολουθεί το χορό τους.

Powered by eSnips.com

Τέλος update !!!
Αυτό είναι!!!
Το πρώτο ποστ του νέου κύκλου ένα παιχνιδάκι. Ένα παιχνιδάκι που με "έχωσε" ο αγαπημένος equilibrium. Ας όψεται που τον συμπαθώ πολύ και με αυτό το παιχνιδάκι έκανε το come back του στο χώρο της μπλογκόσφαιρας. Η αλήθεια είναι ότι μου είχε λείψει!!!

Λοιπόν μου ζητήθηκε, αν κατάλαβα καλά, 3 γενιές Χριστούγεννα.

Εγώ δεν είχα σκοπό να ανεβάσω τίποτα για τα Χριστούγεννα. Άλλωστε δεν είναι και από τις αγαπημένες μου γιορτές. Προτιμώ το Πάσχα.

Με θλίβουν τα ελατάκια κομμένα από τα δάση, και μέσα σε ένα σαλόνι στολισμένα, για ένα 15ήμερο, και μετά πεταμένα στον δρόμο. Ίσως και γιατί σαν γιος δασικού είμαι πιο ευαισθητοποιημένος σε αυτό το θέμα.

Αλλά να μην μακρηγορώ!!!

Η γιαγιά στο χωριό όταν πλησίαζαν οι μέρες των γιορτών έκοβε από τον κήπο πορτοκάλια, τα στόλιζε με γαρύφαλλα (το μπαχαρικό) και γέμιζε όλο το σπίτι. Η μυρουδιά απίστευτη. Έτσι καταλαβαίναμε τα Χριστούγεννα. Το κάνω και εγώ. Κάντε το και θα με θυμηθείτε.
Η μητέρα τώρα στολίζει και φωτίζει ότι βρει στον κήπο, από λουλούδια μέχρι δέντρα.
Όσο για μένα, το μόνο που κάνω είναι φωτάκια στο σπίτι, που καμιά φορά μένουν και για όλο τον χρόνο, άσε που κάνουν και ατμόσφαιρα, και από δωράκια διάφορα, κρεμάω από εδώ και από κει τις κορδέλες, έτσι για το καλό.
Στο παιχνιδάκι αυτό καλώ, όποιον έχει διάθεση να παίξει. Να μην αρχίσω να χώνω αμέσως.

Άντε και καλές μας γιορτές!!!

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ

13/12/2006 η ιστορία θα δείξει

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Ένα ταξίδι χωρίς σκοπό, χωρίς προορισμό αλλά με πολλές ενδιάμεσες στάσεις.

Βέβαια μεταξύ μας θα σας πω, ότι η αιτία που ξεκίνησα το blog είναι γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που είχε παθιάσει τον blueprints και μίλαγε συνεχώς γι αυτό.

Ο πρώτος που διάβασα ήταν ο Νανάκος, αλλά κόλλησα με τον αγαπημένο μου, λατρεμένο μου, σέξυ, έξυπνο και προσοντούχο παν’ απ’ όλα προβατούκο μου. Κάπου εκεί μπήκε και ο Sikia, και άρχισε και η κατρακύλα.

Στην αρχή με ποστάκια αναίμαχτα, χαζά, χωρίς να μιλάω και χωρίς κατ’ ουσία να λέω τίποτα. Με τον καιρό ξεψάρωσα. Άρχισα να μιλάω για πιο προσωπικά πράγματα. Και κυρίως όταν έφυγα από την παλιά μου δουλειά. Κάποιες στιγμές έγραψα και κάποια αποσμάσματα από αγαπημένα βιβλία. Κάπου εκεί και το πρώτο σχόλιο του Άρη Δαβαράκη. Ψάρωσα, αλλά βαθιά μέσα μου χάρηκα. Πήρα και κάποια ανώνυμα σχόλια, ψιλοϋβριστικά. Προβληματίστηκα αλλά όπως λέει και η Δημητρούλα σ' όποιον αρέσουμε.

Κάπου εκεί μέσα στον Αύγουστο ξεκίνησε και η ιστορία με τον Σάκη, ώσπου τον ξεφορτώθηκα στο δικό του μαγαζί.

Μια εμμονή την απέκτησα, δεν μπορώ να πω. Τι να πω, τι να γράψω, τι σχόλια να αφήνω. Πρέπει να αφήνω? Δεν πρέπει αν δεν έχω κάτι να πω, ή αν συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφετε? Να απαντάω σε αυτά που αφήνετε εσείς?

Κάποιους από εσάς είχα την χαρά να σας γνωρίσω και από κοντά. Η αλήθεια είναι ότι θέλω να σας γνωρίσω όλους κάποια στιγμή. Τουλάχιστον όλους εσάς που μοιράζομαι μαζί σας κάποιες από τις ώρες της ημέρας μου.

Άλλωστε εκκρεμεί και μία βραδιά με τις συνταγές σας, μόλις έρθει ο καλός μου ο Sikia από την αλλοδαπή. Εκκρεμεί και ένα vermouth πάρτι. Που θα πάει κάποια στιγμή θα γνωριστούμε!

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους που μου ανοίξατε τα σπιτικά σας και με δεχτήκατε, που μοιραστήκατε μαζί μου τα μικρά σας μυστικά και με μάθατε ο καθένας από εσάς με τον δικό του τρόπο πώς να γίνω καλύτερος. Εσείς αυτό δεν το ξέρετε, αλλά πιστέψτε με εγώ το ξέρω καλά.

Η αλήθεια είναι πάντως, ότι ούτε και γω το πίστευα, ότι κάτι που ξεκίνησε από περιέργεια, κράτησε 1 χρόνο, και με διάθεση να συνεχίσει για πολύ ακόμα.

Χαλαρά τα γκάζια, έχουμε πολλά να δούμε ακόμα σε αυτό τα ταξίδι και το λεωφορείο μας χωράει όλους. Και όπως έλεγε κι ένας παλιός εισπράκτορας "κλείσε Μήτσο από μπρος τον πήραμε από πίσω".

ΕΠΙΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ !!!

Σ' ΟΠΟΙΟΝ ΑΡΕΣΟΥΜΕ...

Hosted by eSnips

ΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙ ΜΕΘΑΤΕ;

Πριν καλά καλά προκάμω να αναρρώσω ο άνθρωπος δέχθηκα χτύπημα ύπουλο, κάτω από το σεντόνι και κάτω από την μέση.

Έσκυψα και βόγκηξα από τον πόνο. Ήταν ο Θεός με την μορφή γυναίκας!!! Με βροντερή φωνή με ρώτησε με τι μεθάω. Θεά είναι τολμώ να της χαλάσω το χατήρι;

Λοιπόν, με τι μεθάω ....

με τα χρώματα του ουρανού στην ανατολή του ήλιου
με τις σελίδες ενός όμορφου βιβλίου, χαϊδεύοντας το αγαπημένο μου κομπολόι
με την ζωή των βερβέρων στην έρημο
με τους αγαπημένους μου, που το παίζουν κοιμισμένοι και καλά για να τους αφήνω ήσυχους
με το άρωμα της ανθισμένης λεβάντας
με ένα ταξίδι χωρίς προορισμό...
Και πάνω απ' όλα μεθάω με μιά όμορφη μελωδία και έναν συγκλονιστικό στίχο.

θα ήθελα με την σειρά μου λοιπόν να ρωτήσω τους
blueprints,
fava,
sophie's eyes,
mad,
a big dj
Εσείς με τι μεθάτε;

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΑΙΣ...

Hosted by eSnips

ΔΙΛΗΜΜΑ

Ο παππούς, ο κυρ Θανάσης, χάρηκε μόλις είδε τον εγγονό του. Ίσως να ήταν και η θεραπεία του αυτή. Το γιατρικό του. Την ίδια μέρα τον βγάλανε και από την εντατική και μπήκε κανονικά σε δωμάτιο. Θα έμενε κανά 2 μέρες ακόμα μέσα μέχρι να είναι απολύτως βέβαιοι οι γιατροί ότι δεν έχει τίποτα. Όχι ότι είχε τελικά κάτι το σοβαρό. Μια αδιαθεσία, που πήρε υπερβολικά μεγάλη διάσταση λόγω ονόματος.

Η Αντιόπη έμεινε να του κρατήσει συντροφιά. Εγώ και ο Σάκης αναχωρήσαμε. Ήταν πολύ χαρούμενος. Θεώρησε ότι ο παππούς γλύτωσε επειδή ακούσαμε την χαρτορίχτρα και γυρίσαμε Ελλάδα. Τι να πω. Και γιατί να πω. Να του το χαλάσω;

Πήρα το σκυλί και με γύρισε σπίτι μου. Ήθελε να μείνω στο δικό του. Εγώ δεν ήθελα. Τουλάχιστον όχι μέχρι να ξεκαθάριζα κάποια πράγματα. Βλέπετε και γω δεν ήμουνα μανιτάρι να φυτρώσω μόλις γνώρισα τον Σάκη. Είχα μία ζωή. Είχα ήδη μία σχέση 3 χρόνια με τον Α. Έπρεπε να ξεκαθαρίσω και τα συναισθήματά μου, αλλά και να μιλήσω στον Α. Το δυσκολότερο πράγμα.

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από περίπου 3 χρόνια γίναμε ζευγάρι με τον Α. Τον ήξερα πολλά χρόνια πριν. Κοντά 10. Πάντα μου άρεσε. Γίναμε φίλοι, ή μάλλον κάναμε παρέα λόγω κοινών φίλων. Τα έφερε έτσι η ζωή και βρεθήκαμε και ερωτικά. Και μετά αποφασίσαμε παρέα να συνεχίσουμε την ζωή μας, από κοινού.

Όταν ήρθε ο Σάκης ξαφνικά στην ζωή μου, ο Α ήταν ήδη εκεί. Καταλαμβάνοντας μάλιστα και ένα μεγάλο μέρος. Είχαμε πάρει την απόφαση και μέναμε και μαζί. Έπρεπε λοιπόν να πάρω αποφάσεις.

Το δίλλημα μεγάλο. Ίσως το μεγαλύτερο της μέχρι τότε ζωής μου. Με τον Σάκη ζούσα ή έτσι νόμιζα, το μεγάλο απόλυτο πάθος. Την πρόκληση. Τον Α. όμως τον αγαπούσα, με μια βαθειά αγάπη, αληθινή. Με τον Σάκη ήταν έρωτας. Με τον Α. αγάπη.

Τι θα διαλέγατε εσείς; Κάποιον που θα ζήσετε μαζί του έναν αβέβαιο έρωτα, αλλά όλα δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά αβέβαιος είναι, και που μπορείς μαζί του να ζήσεις πράγματα ονειρεμένα ή κάποιον που τον αγαπάς πραγματικά, περνάς όμορφα μαζί του, είσαι και αισθάνεσαι ασφαλής, δεν σε έχει πληγώσει ή προδώσει ποτέ και σου έχει σταθεί στα πολύ δύσκολα;

Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα. Με τον Α. είχαμε μία σχέση που πολλοί την ζήλευαν. Είναι η ήρεμη δύναμη στην ζωή μου. Πάντα εκεί, σιωπηλός, σίγουρος, δίπλα μου, με μια αγάπη που δεν περιγράφεται.

Ο Σάκης από την άλλη είναι ο έρωτας, το πάθος που εύχεσαι να ζήσεις έστω για μια φορά στην ζωή σου. Τι επιλέγεις λοιπόν;

Εγώ αν μπορούσα θα ήθελα και τα δύο. Και ναι μεν ο Σάκης ήξερε για τον Α., όχι ότι έδειξε να ενοχλείται ή να το έχει σχολιάσει ποτέ. Ο Α. από την άλλη δεν ήξερε τίποτα. Στο Λονδίνο νόμιζε ότι ήμουν για δουλειές και εγώ ζούσα το απόλυτο πάθος στην Αίγυπτο. Και γαμώτο μου, δεν του αξίζει τέτοια συμπεριφορά.

Ο κύβος για μένα είχε ριχθεί. Θα μίλαγα στον Α. και η απόφαση θα ήταν δική του. Τουλάχιστον θα του έδινα μια ευκαιρία, αν και αξίζει πολλές. Και θα την δεχτώ όποια κι αν είναι.

Heart of Gold.mp3

Hosted by eSnips

ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΛΟΥΣΤΡΑΚΟ;

Αχ, επιτέλους καλύτερα σήμερα.
Ευτυχώς δηλαδή, γιατί κάποια ψυχή θα μου έκανε ευθανασία. Μέσα στην γκρίνια. Που δεν τον αφήσαμε να κοιμηθεί. Εγώ και το ζώο.

Εγώ γιατί όλο το βράδυ βόγκαγα, έκανα επικλήσεις ή έβριζα τα Θεία, ανάλογα με την περίσταση και το ζώο γιατί ήρθε κι αυτό να κοιμηθεί στο κρεβάτι μαζί μας, τεντώθηκε και τον είχε περιορίσει στην γωνία του κρεβατιού. Ούτε άρρωστος πια δεν μπορώ να γκρινιάξω.

Βέβαια δεν έχω παράπονο, μου έκανε ψαρόσουπα. Έτσι να πάθω και μια αλλεργία μετά, αλλά ευτυχώς παλιό γερό καλό σκαρί.
Κάποιοι άνθρωποι, δεν βάζουν μυαλό σε αυτή την ζωή. Πρώτος και καλύτερος εγώ. Δεύτερος και καλύτερος αυτός. Και για να μην δίνουμε και στόχο θα τον λέμε μικρό Βασιλάκη Καΐλα ή λουστράκο. Η επιλογή δικιά σας.

Που πας καλέ μου λουστράκο, όταν το πρώτο βράδυ σπίτι σου το περνάω τύφλα στην τουαλέτα και να ξερνάω; Αλλά και γω που πάω που ξύπνησα με Γρηγοριανούς ύμνους στο πικάπ; Μετά από τόσο μεθύσι νόμιζα ότι με είχε πάρει ο Χάρος.

Που πας καλέ μου λουστράκο, όταν ακούς τον άλλον από το δεύτερο βράδυ που είσαι μαζί του να σου λέει, άκου να δεις, αν θέλεις παιδιά να κάνεις μόνος σου, εγώ το σώμα μου δεν το χαλάω. Αν ήσουνα νορμάλ, έπρεπε να το είχες βάλει στα πόδια και να τρέχεις. Και να έτρεχες ακόμα. Δεν ήξερες. Δεν ρώταγες;
Που πας καλέ μου λουστράκο να τα βγάλεις μικρό αθώο και άμαθο όπως ήσουνα, πέρα με μια τσούλα της ζωής;

Εδώ που τα λέμε είμαι τυχερός. Αν έτρεχες τότε, ποιός θα μου έφτιαχνε σουπίτσα, θα μου έστιβε πορτοκαλάκια, θα ξύπναγε να μου δώσει την αντιβίωση, θα με έτριβε με οινόπνευμα, θα άντεχε τα νεύρα μου, αλλά και τον Σάκη;

I agapi thelei dyo...

Hosted by eSnips

ΡΙΞΕ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ ΣΠΙΡΤΟ ...

Αυτό που σιχαίνομαι πιο πολύ από όλα είναι να είμαι άρρωστος και στο κρεβάτι.
Το σιχαίνομαι σας λέω. Έχω κρυώσει, τρέχουν οι μύτες, ανέβασα πυρετό, πονάνε τα κόκαλα, δακρύζουν τα μάτια. Γκρινιάζω.............
Και όταν λέμε γκρινιάζω, λέμε γκρινιάζω πολύ.
Άσε που όλοι οι υγιείς άνθρωποι που σέβονται τον εαυτό τους, είναι στις δουλειές τους. Θέλω παρέα, κάποιος να έρθει να μου φτιάξει τσαγάκι, να μου στρώσει το κρεβάτι, να με τρίψει με οινόπνευμα, κι αν γκρινιάζω και πάλι ας πετάξει κι ένα σπίρτο.

Δεν έχω κουράγιο, ούτε και σας να διαβάσω. Δεν θέλω να έρθω από τα σπιτικά σας, μην και σας κολλήσω τίποτε.
Δεν θέλω να είμαι έτσι, δεν το μπορώ, μου την σπάει. Άλλα σχέδια είχα για απόψε γμτ μου.
Άσε που δεν έχει και τίποτα, μα τίποτα λέμε στης τουβου το μαγαζί. Την πρεμιέρα της Θώδη, τον εθνικό σταρ να τσακώνεται με τα πάντα, την πρεμιέρα του Μακρόπουλου που πήγε το Δεσποινάριον.
Πάω να την κάνω, να ξαπλώσω και πάλι, και όποιος θέλει να πετάξει σπίρτο αναμμένο ευπρόσδεκτος.
Άσε που έχει και Λαμπίρη, Τατιάνα, χαζή, κλπ κλπ κλπ
Ε, και μια παρτουζίτσα με το μαξιλάρι μου και την κουβερτούλα μου δεν με χαλάει με τίποτις!

Καλό σας Σ/Κ και ελπίζω αύριο που θα είμαι καλύτερα, γιατί θα είμαι καλύτερα, να σας επισκεφτώ στα μπλογκόσπιτά σας!


υ.γ. 1ον Το βιντεάκι, άσχετο αλλά μ' αρέσει
2ον πρέπει να πάρω laptop, να το έχω στο κρεβάτι για αυτές τις δύσκολες μέρες.

Rikse sto kormi mo...

Hosted by eSnips

ΜΥΣΤΙΚΑ

Άχαρος ρόλος. Να λες σε κάποιον ότι κάποιος που αγαπάει πάρα πολύ είναι στο νοσοκομείο, και μάλιστα όχι και στην καλύτερη κατάσταση.

Έπρεπε, όμως να γίνει.

Αποφάσισα να του το πω το πρωί. Να τον αφήσω να κοιμηθεί. Να ξεκουραστεί. Άλλωστε και τι θα κερδίζαμε; Στην εντατική ο παππούς, να τον δούμε δεν θα μπορούσαμε. Άστο καλύτερα το πρωί, με το φως της μέρας. Να φύγουν οι σκιές της νύχτας από πάνω μας.

Το πρωί, ξύπνησα νωρίτερα από τον Σάκη. Κατέβηκα στην κουζίνα, του έφτιαξα καφέ και ανέβηκα στο δωμάτιο. Χάρηκε μόλις είδε τον καφέ. Που να φανταζόταν την συνέχεια. Επειδή δεν είμαι και ο τύπος που κάτι τέτοια τα φέρνω γύρω, γύρω μέχρι να τα ξεστομίσω, το είπα αμέσως.

- Σάκη, πιες τον καφέ και ντύσου.

- Γιατί που θέλεις να πάμε;

- Στο νοσοκομείο. Έχουν τον παππού σου εκεί, γι αυτό δεν τον είδαμε το βράδυ. Ντύσου λοιπόν να πάμε. Η Αντιόπη μας περιμένει εκεί.

Την κεραμίδα την έφαγε. Έπρεπε να μην τον αφήσω να σκεφτεί, να γίνουν όλα τόσο γρήγορα και να πάμε στο νοσοκομείο.

Ευτυχώς ήταν τόσο το σοκ, που οι αντιδράσεις ήταν από μηδαμινές έως ελάχιστες.

Φτάσαμε στο νοσοκομείο σε χρόνο μηδέν. Η Αντιόπη μας περίμενε στην καφετέρια. Άλλωστε δεν είχε έρθει η ώρα του επισκεπτηρίου.

- Καλημέρα, κοιμηθήκατε καλά; Πήρατε πρωινό, να σας παραγγείλω κάτι να φάτε;

- Καλημέρα, εντάξει είμαστε γιαγιά. Ο παππούς; Πότε θα τον δω; Οι γιατροί τι λένε; Πως έγινε;

- Σε μία ώρα ανοίγει το επισκεπτήριο και θα τον δεις. Καλά είναι, μια χαρά, μίλησα με τον γιατρό, τον γλύτωσε τον κίνδυνο.

- Καλά πως έγινε;

- Όπως γίνονται αυτά τα πράγματα σε ανθρώπους της ηλικίας μας. Απλά, ήσυχα, αθόρυβα. Κάποια στιγμή η καρδιά βαριέται να χτυπάει και κάνει κολπάκια. Έτσι απλά. Το ευχάριστο είναι ότι ήταν μαζί με τον νονό σου και τον μετέφερε αμέσως στην κλινική. Παίζανε τάβλι και αισθάνθηκε πόνο στο στήθος.

- Ο μπαμπάς, η μαμά το ξέρουν;

- Ναι τους το είπα. Αν χειροτερέψουν τα πράγματα θα επιστρέψουν Ελλάδα. Τώρα τι να κάνουν να έρθουν;

Αυτή η στάση που κρατάνε μερικοί άνθρωποι με αφήνει άφωνο. Να πεθαίνει ή έστω να είναι ο γονιός σου στην εντατική και εσύ να έρχεσαι μόνο αν χειροτερέψουν τα πράγματα. Να τα χέσω τα λεφτά τους και τις επιχειρήσεις τους. Αλλά εμένα τι λόγος μου πέφτει.

Ήρθαν ξανά οι γιατροί να μας δούνε και να συνοδεύσουν τον Σάκη να δει τον παππού του. Έμεινα μόνος με την Αντιόπη.

- Αντιόπη τι λένε οι γιατροί;

- Θα τα καταφέρει, έχει περάσει πολλά περισσότερα. Είναι γερό σκαρί. Δεν τον φοβάμαι, ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει, δεν θα το κάνει τώρα.

- Είναι κάτι που δεν μας λες;

- Σαν τι δηλαδή;

-Δεν ξέρω, κάτι που έχουν πει οι γιατροί, οτιδήποτε.

- Όχι, μπορώ να σου πω ότι πιο πολύ προληπτικά τον βάλανε στην εντατική. Καμιά φορά το όνομα παίζει μεγάλο ρόλο.

- Για αυτό, δεν ήρθαν οι γονείς του Σάκη;

- Για αυτό και γι’ άλλα πολλά.

- Τι εννοείς;

- Άστα θα τα πούμε κάποια στιγμή. Πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα για μας, για την οικογένειά μου. Αν χρειαστεί πρέπει να φροντίσεις τον Σάκη.

- Όποτε θέλεις, εγώ εδώ είμαι.

- Όταν θα είμαστε οι δυό μας κάποια στιγμή θα στα πω.

Εγώ τώρα, γιατί τα τραβάω αυτά; Ένα σεξάκι ήθελα, άντε ερωτεύτηκα μετά, αλλά αυτό με ξεπέρναγε. Με ρώτησε κανείς αν ήθελα να το ζήσω; Αυτό ήταν γάμος, σε λίγο θα θέλανε και εγγόνια από εμάς. Ποιος τους είπε ότι είχα σκοπό να χαλάσω το κορμί μου με εγκυμοσύνες. Αν θέλανε απογόνους για να συνεχιστεί το είδος, ας τα έκανε ο Σάκης. Μάλλον πρέπει να την κάνω με ελαφρύ βηματισμό. Από την άλλη, δεν μου κάνει καρδιά και να αφήσω τον Σάκη σε αυτή την κατάσταση. Να γίνει γρήγορα ο παππούς καλά και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Άσε που ποιος τους είπε ότι ήθελα να μάθω τα μυστικά της οικογένειάς τους. Εδώ καλά καλά απέφευγα τα μυστικά της δικής μου οικογένειας, θα φορτωνόμουν του Σάκη;

Κι όμως, κάτι μου έλεγε ότι θα τα φορτωνόμουν και για τα καλά μάλιστα…

All Cried Out.mp3

Hosted by eSnips

ΘΕΛΩ ΤΑ ΩΠΑ ΜΟΥ ...

update :
Ποια μυστικά βαραίνουν την οικογένεια του Σάκη;



- Εγώ.
- Ποιος εγώ;
- Εγώ ο Γιώργος!
- Α, γεια σου Γιώργο, τι κάνεις;
- Καλά είμαι που χάθηκες;
- Δουλειά.
- Α, είσαι ακόμα με τον Άλφα;
- Ναι, εσύ με τον Βήτα;
- Όχι χωρίσαμε.
- Γιατί;
- Ε, δεν ταιριάζαμε και πολύ.
- Και το κατάλαβες τώρα; Μετά από 6 χρόνια; Που αγοράσατε και σπίτι;
- Όχι εγώ, ο Βήτα το αγόρασε.
- Πότε έγινε;
- Πριν από 2 μήνες.
- Και τώρα που βρίσκεσαι;
- Σπίτι.
- Σε ποιο σπίτι, στην μάνα σου;
- Όχι στον Βήτα.
- Μα δεν χωρίσατε;
- Χωρίσαμε.
- Και μένετε μαζί;
- Ε, με φιλοξενεί.
- Και γιατί δεν νοικιάζεις ένα σπίτι;
- Ξέρεις αγόρασα αυτοκίνητο.
- Καλοτάξιδο. Αλλά τι σχέση έχει με την κουβέντα μας;
- Να πληρώνω ξέρεις γραμμάτια, οπότε δεν μου περισσεύουν λεφτά. Άλλωστε ο Βήτα φαγώθηκε να αγοράσω νέο αυτοκίνητο.
- Και ο Βήτα τι λέει;
- Τι να πει;
- Δεν έχει βρει κάτι;
- Γκόμενο;
- Όχι τρόλλεϋ.
- Βρήκε.
- Και τον φέρνει σπίτι;
- Όχι πάει σπίτι του.
- ...
- Έλα πρέπει να σε αφήσω, έρχεται ο νέος μου γκόμενος.
- Και ο Βήτα που είναι τώρα;
- Α, στην δουλειά και μετά θα κοιμηθεί στον φίλο του.
- Άντε βρε, να το χαίρεσαι το νέο σου ...
- Αυτοκίνητο;
- Όχι σπίτι.

Θέλω τα ώπα μου.mp...

Hosted by eSnips

ΤΣΑΓΚΑΡΟΔΕΥΤΕΡΑ ...

Τσαγκαροδευτέρα σήμερα!
Όμορφη μέρα για βόλτες και όχι για να κάθεσαι μαντρωμένος σε ένα γραφείο μπροστά σε μία οθόνη.
Ευτυχώς το Σαββατοκύριακο κύλησε πολύ όμορφα με φίλους, παρεούλα, μεζεδάκια και ευχάριστα νέα.
Πάλι πίσω στην ρουτίνα από σήμερα.
Άντε να έρθουν οι γιορτές να δούμε τι θα κάνουμε. Παίζουνε διάφορα σενάρια για διακοπές, αλλά και για πάρτυ σε σπίτια φίλων.
Έχω επιφορτισθεί πάω δεν πάω να φτιάξω cd με χορευτική μουσική. Τώρα από αυτά που ακούτε εδώ μέσα με θεωρείτε ικανό να γράψω cd με τέτοια μουσική;
Στο λαιμό μου θα τους πάρω τους ανθρώπους.
Γενικά σας το έχω ξαναπεί ότι είμαι η χαρά της αισιοδοξίας. Αλλά όταν γράφω cd ή όταν ακούω μουσική, δεν ξέρω τι με πιάνει και μου βγαίνει όλη η μελαγχολία του κόσμου.
Ίσως φταίει που έχω κάρμα στον καρκίνο, χιχιχι
Μάλλον θα ζητήσω βοήθεια από τον φίλο μου τον big dj. Τώρα καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να παίζεις μουσική κατά παραγγελία.
Έχω σκοπό σήμερα, γυρνώντας σπίτι, να βγάλω και την μικρή βόλτα. Βλέπετε ζήταγε αυτόν τον καιρό, οπότε η έξοδος κομμένη. Θα κάνουμε την πρώτη απόπειρα σήμερα και αν μας πάρουν όλα τα αρσενικά της γειτονιάς στο κατόπι, τι να πω. Μπορεί να έχουν και καλό αφεντικό, οπότε ποιος ξέρει!!!
Πίσω στην δουλειά τώρα, αρκετά κράτησε το διάλειμμα Χτύπησε το κουδούνι...
Άντε να δούμε και αυτός ο Δεκέμβρης τι θα μας φέρει. Καλό μας μήνα και καλή εβδομάδα.

ΛΕΕΙ ΛΕΕΙ ΛΕΕΙ.mp3

Hosted by eSnips

ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΟΡΤΑΖΕΙ...

Σήμερα πριν από πολλά πολλά χρόνια γεννήθηκε ένα αγοράκι. Όμορφο, προικισμένο παιδάκι, τριχωτούλη, καυλιάρικο. Και το βιντεάκι και το τραγουδάκι αφιερωμένα εξαιρετικά!!!! ΠΡΟΒΑΤΟΥΚΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΣ!!!!!!!

ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ ΕΡΩΤΑ.mp...

Hosted by eSnips